ตลบหลังตระกูลใหญ่ พี่เลี้ยงคนใหม่คือคุณหนูตัวจริง

จนกระทั่งวันเวลาผ่านพ้น ‘เจียงอู้ซี’ ถึงได้กระจ่างแจ้งแก่ใจ—

โซ่ตรวนที่ล่ามเธอไว้ในวัยเด็กมิใช่เพียงโซ่ล่ามสุนัข หากแต่เป็นแผนสมคบคิดชั่วร้ายที่ช่วงชิงชีวิตของเธอไปต่างหาก

แท้จริงแล้ว เธอคือทายาทหญิงสายเลือดแท้ของตระกูลหลินผู้มั่งคั่ง

ยามคุณหนูตัวปลอมเสวยสุขบนกองเงินกองทอง เธอถูกบังคับให้เป็นเด็กแจกไพ่ในบ่อน ดำรงชีวิตด้วยเศษอาหารเหลือทิ้ง

ยามคุณหนูตัวปลอมหมั้นหมายกับทายาทตระกูลฟู่ เธอต้องทนดูแลแม่เลี้ยงอัมพาตที่เคยทารุณกรรมเธอนานถึงสามปี

มิหนำซ้ำ สองแม่ลูกเมียน้อยยังเข้ามาฮุบรังนก กว้านจ้างมือสังหาร หมายเอาชีวิต ส่งตัวเธอกับมารดาแท้ ๆ ไปขายยังแดนเถื่อนแถบชายแดนพม่า โดยมีบิดาสารเลวคอยยืนกอดอกดูดายอย่างไร้หัวใจ

“ดี… ในเมื่อพวกแกชอบแย่งชิงนัก ฉันก็จะทำให้พวกแกไม่เหลืออะไรสักอย่าง!”

เจียงอู้ซีจึงเอาชีวิตที่เหลือเป็นเดิมพัน สาบานว่าจะเหยียบย่ำตระกูลหลินให้พินาศย่อยยับ

เธอจะแย่งชิงทุกสิ่งคืนมาจากคุณหนูจอมปลอม ขยี้ชื่อเสียงเมียน้อยให้จมดิน และส่งพ่อระยำเข้าคุกตาราง

ทว่าในมือเธอว่างเปล่าไร้สิ่งใดค้ำชู มีเพียง ‘ตัวเอง’ เท่านั้นที่เป็นคมมีดอันแหลมคมที่สุด

บนเส้นทางล้างแค้น เธอใช้สายใยเสน่หาเป็นเหยื่อล่อ

บรรดาชายหนุ่มชนชั้นสูงที่เคยก้มมองเธอจากเบื้องบน ท้ายที่สุดต่างก็ทยอยติดเบ็ดอย่างถอนตัวไม่ขึ้นทีละคน

*

ฟู่สือเยี่ยนระแคะระคายว่าเธออาจมีใครอื่นซ่อนอยู่นอกบ้าน

หญิงสาวหน้าตาสะสวยย่อมมีแมลงมารบกวน นี่ไม่ใช่ความผิดของเธอ แต่เป็นเพราะชายคนนั้นไม่รักดีเอง

เขาจึงตามสืบจนเจอคนที่คิดมาตีท้ายครัว หวังฟาดเงินใส่หน้าไล่มันไปให้พ้น

ทว่าชายหนุ่มฝั่งตรงข้ามกลับวางท่าประหนึ่งสามีหลวงผู้ถือสิทธิ์ถูกต้อง พร้อมเอ่ยเสียงเรียบ:

“ประธานฟู่ เสี่ยวซีของพวกเราค่อนข้างวอกแวกไปบ้าง แต่ผมจะคอยดูแลสั่งสอนเธอให้ดี และไม่ให้คุณสองคนได้พบกันอีก”

มีผู้หญิงอยู่ประเภทหนึ่ง…

งดงามตระการตา ทว่าแฝงอันตรายรอบด้าน บริสุทธิ์ผุดผ่อง ทว่าล่อลวงด้วยความสัตย์ซื่อ

ผู้หญิงที่ผลักให้บุรุษทุกคนต้องก้าวสู่วิบากกรรมเสน่หาอย่างไม่อาจหลีกเลี่ยง

กระทั่งบรรดาชายหนุ่ม ‘เบอร์สาม เบอร์สี่ เบอร์ห้า’ ต้องคอยชิงไหวชิงพริบ ห้ำหั่นงัดกลเม็ดเด็ดพรายออกมาไม่เว้นแต่ละวัน ทั้งหมดเพียงเพราะสายตาอันดำมืดที่ปรารถนาจะครอบครองเธอไว้แต่เพียงผู้เดียว