กำลังเปิดหนังสือ
กำลังเปิดหนังสือ
ตลอดสี่สิบปีในชีวิตก่อน ผมมันก็แค่ขี้แพ้สารเลวคนหนึ่ง... ใช้ชีวิตเสเพล ติดเหล้า และหนีหน้าครอบครัว จนกระทั่งต้องยืนมอง ‘ถังถัง’ ลูกสาวคนเดียวจากไปด้วยโรคซึมเศร้าและขาดสารอาหาร พร้อมคำพูดสุดท้ายที่กรีดแทงหัวใจ “ถ้าชาติหน้ามีจริง หนูยังอยากเกิดเป็นลูกพ่อนะ... แต่อย่าทิ้งหนูไปอีกได้ไหม”
หัวใจผมแหลกสลายจนดับวูบไป ทว่าพอลืมตาขึ้นมาอีกที เพดานไม้ผุพัง กลิ่นควันไฟ และมือน้อย ๆ นุ่มนิ่มที่ยื่นมาแตะแก้มผมพร้อมเสียงใสแจ๋วก็ทำให้ผมแทบหยุดหายใจ “ปะป๊า กอดหน่อย!” นี่ผมได้ย้อนเวลากลับมาปี 1999 ตอนที่ลูกสาวอายุเพิ่งสองขวบจริง ๆ เหรอเนี่ย?!
สวรรค์ไม่ได้เล่นตลกแค่นั้น เพราะวินาทีต่อมาเสียงในหัวก็ดังขึ้น [ยินดีด้วย โฮสต์ปลุก ‘ระบบยอดคุณพ่อสารพัดประโยชน์’ สำเร็จ ได้รับมิติจิตวิญญาณและทักษะทำอาหารระดับเทพ!] มีระบบโกงขนาดนี้แล้วไงต่อ? ออกไปครองโลกเหรอ? ไม่ล่ะ สิ่งแรกที่พ่อคนนี้จะทำ คือหาของอร่อยมาขุนเจ้าก้อนแป้งตัวน้อยให้แก้มยุ้ยมีน้ำมีนวลก่อนโว้ย!
แต่เดี๋ยวก่อน... หันไปมองที่ประตู ภรรยาสาวแสนสวยทว่าแววตาเย็นชาชาชินกำลังจ้องผมเขม็ง “บ่ายสามแล้ว วันนี้ไม่ไปเล่นไพ่เหรอ?” ซวยแล้วไง! วันนี้มันคือวันที่ผมขโมยเงินค่าขายนมผงลูกไปผลาญในบ่อน และเป็นวันที่เธอกำลังจะหนีออกจากบ้านไปตลอดกาลนี่หว่า!
ชาติก่อนผมทำพังมาทั้งชีวิต แต่ชาตินี้ต่อให้ฟ้าถล่ม ผมก็จะไม่ยอมปล่อยให้ประวัติศาสตร์ซ้ำรอยอีกเด็ดขาด ภรรยาจ๋าอย่าเพิ่งหนีไปไหน ลูกสาวจ๋ามาให้ปะป๊าป้อนของอร่อยเดี๋ยวนี้... ภารกิจง้อเมีย เลี้ยงลูก และพลิกชีวิตเป็นคุณพ่อเบอร์หนึ่งแห่งยุค 90 เริ่มต้นขึ้นแล้ว!