กำลังเปิดหนังสือ
สวี่โยวเกิดเป็นลูกแมวในโลกเซียนพร้อมพรสวรรค์อมตะและระบบเพิ่มแต้มปีละแต้มเขาคอยช่วยเหลือครอบครัวชาวนาจนร่ำรวย ทว่าเมื่อเวลาผ่านไปสิ่งที่เจ็บปวดที่สุดคือการเฝ้ามองคนที่ผูกพันต้องแก่ชราและตายจากไปตลอดกาล
สวี่โยวคิดเอาไว้ชัดเจนแจ่มแจ้ง หากมีชีวิตใหม่อีกชาติ จะไม่ยอมเป็นวัวเป็นม้าให้ใครใช้งานอีกเด็ดขาด ต้องใช้ชีวิตให้สมกับที่เกิดมาเป็นคนอย่างสง่าผ่าเผย!
เปิดสูตรโกง! เพิ่มแต้ม! ปีหนึ่งเพิ่มได้หนึ่งแต้ม สิบปีก็สิบแต้ม หมื่นปีก็คือหมื่นแต้ม!
"เมี้ยว!!!!!"
【จากนี้ไป ชีวิตข้า ข้าลิขิตเอง สวรรค์ไม่ได้ลิขิต!】
แม่แมวมองดูลูกตัวที่สองที่กำลังแยกเขี้ยวยิงฟันด้วยความกังวลใจ ท่าทางดูซื่อบื้อแบบนี้ จะมีชีวิตรอดผ่านฤดูหนาวปีนี้ไปได้ไหมเนี่ย?
หลายปีต่อมา สวี่โยวนั่งยองๆ อยู่ตรงหัวเตียง แกว่งพวงหางฟูฟ่องไปมา
หนวดของมันสั่นระริกเบาๆ ขณะก้มหน้ามองลงไป
เด็กน้อยที่มันเฝ้ามองดูการเติบโตมากับตา ทำไมเผลอแป๊บเดียว ถึงได้แก่ชราลงไปขนาดนี้แล้ว
ผมเผ้าขาวโพลน และกำลังจะล่วงลับจากโลกนี้ไป
ฝ่ามือแห้งเหี่ยวยื่นมาหา ชายชราที่มีแววตาฝ้าฟาง เอ่ยด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความอาลัยอาวรณ์
"ฮวาฮวา เจ้ายังคงมีชีวิตอยู่ได้อีกนานเลยสินะ... ข้าคงอยู่เป็นเพื่อนเจ้าไม่ได้อีกแล้วล่ะ"
ผ่านการพบเจอการพลัดพรากจากตายมาจนชินชา สวี่โยวถึงได้เข้าใจว่า ที่แท้แล้ว...