กำลังเปิดหนังสือ
ฉินโซ่ว หนุ่มที่ชื่อออกเสียงเหมือน “สัตว์เดรัจฉาน” ทะลุมิติไปปี 1974 พร้อมซูเปอร์มาร์เก็ตทั้งร้านในมิติพิเศษ แล้วลงชนบทไปแดนดินดำ ในยุคที่ทุกคนหิวโหย แค่บะหมี่ชามเดียว สาวปัญญาชนก็รุมตอมไม่ยอมปล่อย!
“ผมชื่อฉินโซ่ว โซ่วที่แปลว่าอายุยืน ปู่ตั้งให้ คงอยากให้ผมอยู่รอดในยุคนั้นได้นาน ๆ”
เฮ่าเหริน เจ้าของซูเปอร์มาร์เก็ตวัยสามสิบกว่าที่สาว ๆ ตั้งฉายาให้ว่า “สัตว์เดรัจฉาน” โดนฟ้าผ่าตายหน้าร้านตัวเอง ลืมตาอีกทีก็อยู่ในร่างฉินโซ่ว หนุ่มสิบแปดจากตระกูลแพทย์แผนจีนในปักกิ่ง เดือนกรกฎาคม 1974 ชื่อใหม่ดันออกเสียงเหมือนฉายาเดิมเป๊ะ ส่วนร่างเดิมเพิ่งโดนพ่อซ้อมจนลุกไม่ขึ้น เพราะแอบไปสมัครลงชนบท
พ่อของเขายอมให้ลูกสาววัยสิบหกไปแทน แต่ฉินโซ่วไม่ยอม ใครจะปล่อยน้องสาวตัวเล็ก ๆ ไปลำบากในชนบทได้ ยิ่งไปกว่านั้น เขาไม่มีวันอดตาย เพราะซูเปอร์มาร์เก็ตทั้งร้านตามเขามาอยู่ในมิติพิเศษ ข้าวสาร แป้ง เนื้อแช่แข็ง ขนม ยา มีให้หยิบไม่หมด
ก่อนออกเดินทาง ฉินโซ่วแอบกวาดทองแท่งและของเก่าจากโกดังของพวกปลอกแขนแดง และใช้เยลลี่ไม่กี่ถ้วยกับบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปจีบโจวเสี่ยวไป๋ ลูกสาวนายทหารใหญ่ที่ตอนแรกจะจับเขาเป็นสายลับ ได้แฟนสาวภายในวันเดียว แล้วเขาก็พบความลับของมิติพิเศษ ทุกครั้งที่ได้ใกล้ชิดหญิงสาว น้ำพุวิญญาณจะงอกเพิ่ม พลังจิตจะแผ่ไกลขึ้น
ที่หมู่บ้านซ่างป้าในแดนดินดำทางตะวันออกเฉียงเหนือ ปัญญาชนคนอื่นสู้กับความหนาว ความหิว และคะแนนแรงงาน แต่ฉินโซ่วสร้างบ้านมีห้องอาบน้ำ เปิดห้องพยาบาล รักษาคนด้วยน้ำวิญญาณจนดังทั้งอำเภอ บ้านของเขาค่อย ๆ มีสาวปัญญาชนย้ายเข้ามาทีละคน ทั้งหวังเข่อซิน ลูกหลานนายทุนที่ไม่มีใครกล้าคบ เว่ยอี้เหวินสาวปักกิ่งหัวแข็ง สวีเสี่ยวเหม่ยขายาว เหวินเจียวเจียวหน้าเด็ก ไปจนถึงฝาแฝดเซี่ยงหนานเซี่ยงเป่ย
เมื่อมิติพิเศษเปิดประตูสู่ต่างโลก และให้เขาวาร์ปไปที่ใดก็ได้ที่เคยทิ้งตราประทับไว้ ฉินโซ่วก็ไม่ได้อยู่แค่ในหมู่บ้านอีกต่อไป เขาข้ามชายแดนไปเปิดซูเปอร์มาร์เก็ตที่วลาดิวอสต็อก กลับมาตั้งฟาร์มที่เป่ยต้าฮวงให้ปัญญาชนมีกินมีใช้ ดันสาว ๆ ทุกคนสอบเข้ามหาวิทยาลัยปี 1977 แล้วตัวเองก็ไปเรียนต่อที่ฮ่องกง ใช้ความรู้จากอนาคตกวาดทั้งตลาดหุ้น โรงหนัง สถานีโทรทัศน์ เกม และซอฟต์แวร์
ในยุคที่คนทั้งประเทศยังต้องใช้คูปองข้าว หนุ่มที่ชื่อเหมือนสัตว์เดรัจฉานคนนี้ตั้งใจจะใช้ชีวิตให้คุ้มทั้งสองชาติ รวยให้สุด และ “ให้บ้าน” กับสาว ๆ ให้ได้มากที่สุด