(ฟรี 400) ตายด้วยมะเร็งแล้วเกิดใหม่เป็นก้อนเซลล์ สวมศพ 139 ร่างหาสมองที่ไม่โง่

ผมชื่อหันตง อายุ 31 ปี รองศาสตราจารย์ที่อายุน้อยที่สุดของคณะวิทยาศาสตร์ชีวภาพ มหาวิทยาลัยฟลอเรนซ์ เพิ่งตีพิมพ์งานวิจัยลงวารสาร Cell ได้ไม่ถึงปี ผลตรวจสุขภาพก็บอกว่าผมเป็นมะเร็งปอดระยะสุดท้าย

วันที่ผมตาย ดอกไม้เต็มห้องพักผู้ป่วยมาจากลูกศิษย์ ไม่มีสักช่อที่มาจากครอบครัว

ตายแล้วไปไหน? สวรรค์? นรก? ไม่ใช่ทั้งคู่ ผมลืมตาขึ้นมาในร่าง "ก้อนเซลล์" ขนาดเท่านิ้วชี้ หน้าตาเหมือนน้ำมูกสีขาว ไม่มีตา ไม่มีหู คลานได้ช้าพอ ๆ กับหอยทาก อยู่ลึกสุดของคุกร้าง 204 ห้องขังที่มีศพนักโทษนอนรอให้เลือกสวมเป็นร่างใหม่ พร้อมเสียงระบบที่บอกว่าน้ำหนักบรรทุกของผมมีแค่ 100 แต้ม

ร่างแรกแขนขวาต่อยกำแพงหินบุ๋ม แต่สมองดันโง่จนแค่คิดเลขก็เกือบระเบิด ร่างต่อมาสมองดีขึ้นหน่อย แต่ช้าเกินกว่าจะอ่านงานวิจัยไหว... นักวิทยาศาสตร์อย่างผมยอมใช้สมองห่วย ๆ ได้ที่ไหน ผมจึงลองสวมศพไปทีละร่าง 139 ร่าง กินเวลา 7 ปี จนได้กุญแจไขห้องลับใจกลางคุก

ในนั้นไม่มีร่างที่สมบูรณ์แบบ มีแต่หัวกลมเกลี้ยงไร้หน้าแช่อยู่ในโถแก้ว กับเอกสารที่ว่าด้วย "เทคโนโลยีกักกันมิติย่อย"

ผมเลือกหัวนั้น และพอลืมตาอีกครั้ง คุกก็หายไปแล้ว เหลือแค่หัวของผมกลางป่ายามค่ำคืน กับรถม้าทองเหลืองพ่นไอน้ำที่มีอะไรบางอย่างไล่ล่าอยู่... แล้วมือในชุดคลุมดำก็คว้าหัวผมยัดลงถุงศพ