กำลังเปิดหนังสือ
ลืมตาขึ้นมาอีกที ยอดนักฝึกสัตว์อสูรระดับตำนานอย่างฉัน ดันทะลุมิติมาอยู่ในร่าง ‘เซี่ยอวี่เกอ’ สาวชนบทปี 1970 ยุคที่ข้าวยากหมากแพง แถมยังต้องรับบทนางก้นครัวรับใช้ครอบครัวคู่หมั้นใจทรามมานานนับสิบปี พอฝ่ายชายไต่เต้าได้เป็นนายทหารยศผู้หมวด สิ่งแรกที่เขากลับมาทำคืออะไรน่ะเหรอ? คำตอบคือ... ขอถอนหมั้นเพื่อไปหาความรักเสรีกับแม่ดอกบัวขาวน่ะสิ!
คิดว่าฉันจะกอดขาร้องไห้อ้อนวอนเหรอ? ฝันไปเถอะ! หนึ่งฝ่ามือฟาดเปรี้ยงเข้าหน้าฉาดใหญ่เพื่อเรียกสติ อยากถอนหมั้นนักใช่ไหม? ได้สิ แต่ต้องจ่ายค่าชดเชยที่ใช้งานฉันมาสิบปีเป็นเงินสดหนึ่งพันหยวนพร้อมตั๋วสารพัดชนิด ห้ามขาดแม้แต่แดงเดียว!
ทว่าแค่เงินมันจะไปพออะไร ยุค 70 การเดินทางต้องมีใบส่งตัว ถ้าปล่อยให้เขาทิ้งฉันไว้กับครอบครัวปลิงดูดเลือดที่บ้านนี้ ฉันคงโดนรุมฉีกเนื้อตายพอดี ฉันเลยยื่นเงื่อนไขไม้ตายที่ทำเอาเขาแทบกระอักเลือด — ‘นายต้องพาฉันเข้าค่ายทหาร และเป็นพ่อสื่อหาผัวใหม่ให้ฉันด้วย!’
แถมโชคชะตายังไม่ใจร้ายเกินไป เพราะ ‘เสี่ยวจิ่ว’ จิ้งจอกเก้าหางสัตว์อสูรคู่พันธสัญญาดันตามมาอยู่ในทะเลวิญญาณของฉันด้วย แม้พลังของมันจะถดถอยและต้องการผลวิญญาณในการฟื้นฟู แต่ในป่าลึกหลังค่ายทหารนั่นแหละคือแหล่งขุมทรัพย์ชั้นดีของฉัน
มาดูกันสิว่า อดีตคู่หมั้นที่อยากเฉดหัวส่งฉันนักหนา จะทำหน้ายังไงเมื่อต้องก้มหน้าก้มตาหาสามีใหม่ให้นางมารร้ายอย่างฉัน... แล้วผู้ชายแบบไหนกันล่ะที่จะกล้าเข้ามาเป็นเหยื่อรายต่อไป?