ชาติก่อนสับบ้านย่า 11 ศพจนพ่อตายแทน เกิดใหม่ยุค 80 ขอเอาคืนตามกฎหมาย

ฉันชื่อซวี่จาวหรง ตายมาแล้วสองครั้ง และไม่ว่าจะตายยังไง ลืมตาขึ้นมาก็กลับมาอยู่ในบ้านดินหลังคารั่ว วันที่ 10 สิงหาคม ปี 1980 ทุกที พร้อมเสียงย่าด่าหน้าประตูเหมือนเดิมเป๊ะ

ชาติแรก ฉันโง่ ถูกคนบ้านซวี่หลอกส่งตัวไปให้คนอื่น ลูกที่คลอดออกมาถูกผู้หญิงชื่อไป๋จื่ออี๋อุ้มไป ถูกใช้เป็นเครื่องผลิตลูกถึงสองหน ส่วนพ่อ แม่ และน้อง...ตายหมด

ชาติที่สอง ฉันไม่โง่แล้ว ลืมตาปุ๊บก็เดินเข้าครัว คว้ามีดสับหมูของพ่อออกมาจัดการบ้านซวี่ทั้ง 11 ชีวิต สะใจไหม? สะใจ แต่ผลคือพ่อวิ่งเข้ามารับผิดแทนจนโดนยิงเป้า ส่วนฉันก็ยังต้องไปใช้แรงงานที่ภาคตะวันตกเฉียงเหนืออีกยี่สิบปีอยู่ดี

ชาติที่สาม ฉันเพิ่งตบย่ากับลุงสองคนจนหน้าบวม เตะลูกพี่ลูกน้องปลิวไปห้าหกเมตร และกำลังจะเงื้อมีดอีกรอบ...โลกทั้งใบก็หยุดนิ่ง แล้วชายอ้วนชุดฟ้าก็โผล่มาบอกว่าเขาคือ "ผู้แต่ง" ส่วนฉันเป็นแค่นางเอกในนิยายของเขา

ข้อเสนอคือ: เลิกฆ่าคน แล้วจะได้มิติเก็บของขนาดสนามฟุตบอลกับร่างกายสภาพดีที่สุด แต่ต้องส่งคนเลวเข้าสู่กระบวนการกฎหมายทีละขั้น ก็ได้ ฉันรับปาก...แต่ไม่มีข้อไหนห้ามตบนี่นา ใช่ไหม?

ชาตินี้ฉันมีพ่อที่เชื่อทุกคำแม้ฉันจะบอกว่าตายมาแล้ว มีมิติเก็บของ และมีบัญชีแค้นยาวเหยียดตั้งแต่บ้านย่ายันเมืองหลวง ใครเคยทำร้ายครอบครัวฉัน เตรียมตัวไว้เถอะ คำพูดติดปากของฉันคือ "หักขาสักข้างให้หายแค้นก่อน"