กำลังเปิดหนังสือ
ถูกแม่บุญธรรมขายแต่งงานคู่กับน้องสาว แต่งมาสามเดือน เจ้าบ่าวไม่เคยโผล่ ส่งมาแค่จดหมายให้ไปซะ สาวออฟฟิศที่ทำงานจนตายจึงหิ้วแม่สามีขึ้นรถไฟ ไปพิสูจน์เองว่าผู้การหนุ่มคนนี้ควรลงทุนต่อหรือเททิ้ง
ฉันชื่อเฉียวเยว่เอ๋อร์ ชาติก่อนเป็นสาวออฟฟิศบ้างาน ทำโอทีจนหัวใจวายตายตอนอายุสามสิบสอง ตายทั้งที่ยังไม่เคยมีแฟนสักคน! ลืมตาอีกที ก็มาอยู่ในร่างเจ้าสาวชนบทยุค 80 ในคืนวันแต่งงาน...ที่เจ้าบ่าวไม่กลับมา
เจ้าของร่างเดิมเป็นลูกบุญธรรมที่บ้านไม่รัก ถูกแม่บุญธรรมจับขายคู่กับน้องสาวให้สองพี่น้องบ้านเสิ่น รับสินสอดไปหัวละเจ็ดร้อยห้าสิบหยวน เอาไปให้ลูกชายตัวเอง น้องสาวได้ผู้ชายที่อยู่บ้าน ท้องไปแล้ว ส่วนฉันได้สามีที่หายหัวไปสามเดือนเต็ม
แล้วจดหมายก็มาถึง เขียนด้วยลายมือสวยเป๊ะ ใจความสั้น ๆ ว่า ไม่ได้รายงานหน่วย ไม่ได้จดทะเบียน ถือว่าไม่ได้แต่ง ให้แม่จ่ายค่าชดเชยแล้วปล่อยเธอไป
เสียใจไหม? ไม่เลย คนที่ผ่านออฟฟิศยุคยี่สิบเอ็ดมาแล้ว เรื่องแค่นี้จิ๊บ ๆ น้องสาวยืนแทะเมล็ดแตงหัวเราะเยาะรอดูพี่สาวโดนไล่ออกจากบ้าน ส่วนในค่ายทหาร ก็มีหมอทหารสาวลูกสาวผู้การกองพลรอจ้องตัวเขาอยู่แล้ว
แต่งงานสำหรับฉันก็คือการลงทุน เขาไม่กลับมา ฉันก็ไปหาเอง ฉันหิ้วแม่สามีขึ้นรถไฟสีเขียวนั่งข้ามคืน ห่อหน้าด้วยผ้าโพกหัวเก่า ใส่เสื้อนวมลายดอก ไปยืนหนาวสั่นอยู่หน้าประตูค่าย
ผู้การหนุ่มสูงร้อยเก้าสิบเดินออกมา มองฉันแวบเดียวก็ตัดสินใจไปแล้ว...ว่าเป็นป้าใจดีที่ไหนสักคนที่พาแม่เขามาส่ง
"ลูก นี่เมียแกนะ"
ถ้าเขาไม่คู่ควร ฉันจะเดินจากไปเอง แต่ถ้าคู่ควร...ขอโทษนะคุณหมอ ผู้ชายของฉัน ไม่มีวันยกให้ใคร