กำลังเปิดหนังสือ
เอียนลืมตาขึ้นมาพบว่าตัวเองทะลุมิติมาอยู่ในโลกพ่อมด และกลายเป็นเด็กฝึกหัดพ่อมดแห่งป่ามรกต
ในตอนแรกเอียนผู้มีพรสวรรค์แสนจะธรรมดาหวังเพียงจะได้เป็นเด็กฝึกหัดตัวเล็กๆ ที่ใช้ชีวิตเอาตัวรอดอย่างสงบสุขในโลกอันตรายใบนี้ แต่เขากลับพบว่าทุกครั้งที่ฝึกฝนทักษะใดจนบรรลุถึงขั้นสมบูรณ์ พรสวรรค์ของเขาก็จะเพิ่มขึ้นตามไปด้วย
ขีดจำกัดเหรอ? เพดานงั้นเหรอ? สำหรับเขาแล้วมันไม่มีอยู่จริง!
ระดับดาราสามัญ: มีโอกาสก้าวสู่ขอบเขตเหนือธรรมชาติ ธรรมดาไร้ความโดดเด่น
ระดับจันทราเงิน: ก้าวเข้าสู่ขอบเขตเหนือธรรมชาติ มองเห็นศักยภาพที่ซ่อนอยู่
ระดับสุริยัน: สว่างไสวดุจดวงอาทิตย์ สาดส่องรัศมีไปทั่วสารทิศ
ระดับกฎเกณฑ์: ทวยเทพโดยกำเนิด ลูกรักที่โลกโปรดปราน
ระดับราชัน: วาจาสิทธิ์ อำนาจศักดิ์สิทธิ์ติดตัวมาแต่กำเนิด
ระดับจ้าวพิภพ: ผู้ครองมิติ เผ่าพันธุ์ทั้งมวลล้วนศิโรราบ
ระดับห้วงจักรวาล: ท่องไปทั่วทุกมิติ ไร้ซึ่งพันธนาการใดๆ
ระดับอารยธรรม: ร่างจำแลงแห่งอารยธรรม แสงสว่างสาดส่องนับหมื่นโลก
ระดับจุดดับสูญ: สรรพสิ่งหวนคืนสู่ต้นกำเนิด จุดสิ้นสุดแห่งตรรกะทั้งปวง