กำลังเปิดหนังสือ
ฝ่าวันสิ้นโลกมาสามปี สุดท้ายโดนพ่อส่งข้าวใส่ยาพิษ น้องสาวยังหัวเราะว่าเนื้อที่ฉันเคยกินคือแมวของฉันเอง เกิดใหม่ก่อนหายนะหนึ่งเดือน ชิงหยกเลือดมีมิติคืน แล้วทวงค่าเช่าจากครอบครัวที่ยึดบ้านฉันอยู่ฟรี!
ปี 2190 ภัยพิบัติถล่มโลกมาสามปี ฉัน เฉียวเหอ ออกไปแย่งเสบียงจนขาเน่าเป็นหนอน คนในบ้านตอบแทนยังไงน่ะเหรอ? ข้าวบูดหนึ่งชามผสมยาพิษ ส่งมาถึงมือโดยพ่อแท้ ๆ
ยังไม่จบแค่นั้น เฉียวหยวน น้องสาวแสนดีที่ทั้งบ้านรักหัวแก้วหัวแหวน กระซิบข้างหูฉันว่าเธอคือคนทะลุนิยาย พ่อแม่ พี่ชาย หยกเลือดมีมิติที่ย่าทิ้งไว้ให้ฉัน เธอแย่งไปหมดแล้ว ส่วนแมวแปดตัวของฉันน่ะ... บีบคอตายบ้าง แช่แข็งตายบ้าง แล้วเนื้อแปลก ๆ ที่ฉันเคยกินไปคราวนั้นล่ะ? ใช่ เนื้อของพวกมันเอง
ลืมตาอีกที แมวสามตัวกำลังเลียมือฉันอยู่บนเตียง ปฏิทินบอกปี 2187 อีกหนึ่งเดือนนรกร้อนห้าสิบองศาจะเริ่มขึ้น และหูฉันก็ได้ยินเสียงแปลก ๆ ว่า "ผูกระบบนอนเฉยสำเร็จ" ภารกิจแรก: ปฏิเสธพี่ชายแล้วกลับไปนอนต่อ รางวัล: น้ำแร่ร้อยขวดกับหยกเลือดปลอมหนึ่งก้อน
ภารกิจง่ายขนาดนี้ ทำไมจะไม่ทำล่ะ?
ชาตินี้ฉันไม่เป็นวัวเป็นควายให้ใครอีกแล้ว บ้านหลังนี้ฉันซื้อด้วยเงินสด ครอบครัวที่มาอาศัยอยู่ฟรีเก้าสิบสองวัน ได้เวลาจ่ายค่าเช่า โอนผ่านแอปหรือรูดบัตรก็ได้ ฉันมีเครื่องรูดให้ จ่ายแล้วก็เก็บของออกไปซะ ส่วนหยกเลือดที่น้องสาวแขวนคออยู่... พี่ขอคืนแล้วกันนะ
แต่คนทะลุนิยายที่รู้เนื้อเรื่องล่วงหน้า จะยอมปล่อยมิติกับเสบียงที่ตุนไว้หลุดมือง่าย ๆ จริงเหรอ?