กำลังเปิดหนังสือ
ปี 1977 หลู่ไหวหมินเกิดใหม่ในวัยสิบหกปี มือถือเคียวเกี่ยวข้าว ยืนอยู่บนคันนา เขารู้ดีว่าอีกหกเดือน ประตูการสอบเข้ามหาวิทยาลัยกำลังจะเปิดขึ้นอีกครั้ง
ในชาติก่อน กว่าเขาจะได้รับใบประกาศนียบัตรก็ปาเข้าไปอายุสี่สิบสองปีแล้ว
ในชาตินี้ เขาต้องการแบกความคาดหวังของคนทั้งครอบครัว และเหล่าคนหนุ่มสาวในหมู่บ้านที่เคยถูกความฝันรดน้ำพรวนดินไว้แต่กลับต้องเสียเวลาไปโดยเปล่าประโยชน์ ก้าวแซงหน้ายุคสมัยไปให้ทัน
จากหมู่บ้านเล็กๆ ทางตอนใต้ของมณฑลอานฮุยสู่ห้องบรรยายในมหาวิทยาลัย จากท้องนาคันนาสู่การเป็นช่างฝีมือผู้ยิ่งใหญ่แห่งชาติ นี่คือเส้นทางที่ปูด้วยความรู้ เหงื่อไคล และความศรัทธา
ในครั้งนี้ เขาไม่ได้ต้องการแค่พาตัวเองก้าวออกไปเท่านั้น แต่ยังต้องการจุดประกายแสงดาวเบื้องหลังให้สว่างไสวขึ้นอีกด้วย
"พี่ครับ การเรียนหนังสือนี่มีประโยชน์จริงๆ หรือ?"
"มีซิ มันจะทำให้พวกเราไม่ต้องเป็นแค่ฟางเส้นเดียวที่ลอยไปตามโชคชะตาอีกต่อไป"
"1977: จากการฟื้นฟูสอบเข้ามหาวิทยาลัยสู่ช่างฝีมือแห่งชาติ" —— เริ่มต้นชีวิตใหม่ ไม่ทำให้ยุคสมัยต้องผิดหวัง