ตื่นมาอีกที ฉันก็อยู่ในตระกูลตัวร้ายซะแล้ว!

"เชี่ย! ฉันตายแล้ว!"

นั่นคือคำแรกที่หลุดออกจากปาก หลังจากความทรงจำในชาติก่อนบนโลกหวนกลับคืนมา

การได้เกิดใหม่ในโลกแห่งการบำเพ็ญเซียนควรเป็นเรื่องน่ายินดีไม่ใช่หรือ? ทั้งการผจญภัย อายุขัยอันเป็นอมตะและพลังเหนือผู้คน ใครจะไม่อยากมีชีวิตแบบนั้น

แต่แล้วฉันก็นึกขึ้นได้ว่า... ครอบครัวของตัวเองเคยก่อเรื่องเอาไว้มากมาย

พี่สาวของฉันเพิ่งถอนหมั้นกับคุณชายพิการคนหนึ่ง... ซึ่งดูยังไงก็เป็นพระเอกในอนาคต

แม่ของฉันยังถึงขั้นชิง "กระดูกเต๋า" จากลูกพี่ลูกน้อง แล้วนำมามอบให้ฉัน... ชนิดที่การล้างแค้นในภายภาคหน้าแทบจะถูกกำหนดไว้แล้ว

ส่วนตัวฉันเองก็ไม่ต่างกัน เป็นเพียงตัวร้ายระดับปลายแถวที่อาศัยชื่อเสียงของตระกูลไปข่มเหงผู้อื่นอยู่ทุกวัน

ที่เลวร้ายที่สุดคือ...

แม้จะครอบครองกระดูกเต๋า ฉันก็ยังเป็นขยะด้านการบำเพ็ญ

ความหวังเดียวที่เหลืออยู่คือ "ระบบ" ซึ่งติดตัวฉันมาตั้งนานแล้ว

เพียงแต่...

ฉันเพิ่งค้นพบว่า...มันเป็นภาษาอังกฤษ!