กำลังเปิดหนังสือ
สำลักไข่มุกชานมตายยังไม่พอ ยังทะลุมาเป็นลูกสาวที่นิยายเขียนให้ตายแต่แรกเกิด ปล่อยตัวปลอมโตมาฆ่าล้างครอบครัว แต่ชาตินี้คนในบ้านได้ยินเสียงในใจเธอ ความลับคนชั่วจะแตกทีละเรื่องก่อนชะตาตายมาถึง
ฉันชื่อเจินเมิ่งหนี สายเผือกตัวยงที่ตายเพราะสำลักไข่มุกในชานมระหว่างเม้าท์กับเพื่อนร่วมงาน
ตายแบบนี้น่าอายไหม? น่าอายค่ะ แต่ที่น่าแค้นกว่าคือลืมตาอีกทีก็โดนมือเย็นเฉียบบีบคอกลางห้องคลอด ปี 1965!
พอตั้งสติได้ฉันก็ขนลุก นี่มันนิยายย้อนยุคที่เพิ่งอ่านจบนี่นา และฉันคือลูกสาวบ้านเจินผู้อาภัพ ตามบท ซุนเจาตี้จะสลับลูกแล้วบีบคอฉันตาย ส่งลูกตัวเองมาสวมรอยเป็นแก้วตาดวงใจของแม่ฉัน โตขึ้นก็แอบขนเงินบ้านนี้ไปเลี้ยงครอบครัวปลิง พอถูกห้ามไม่ให้คบนักเลงในหมู่บ้าน ก็ฆ่าทั้งบ้านแล้วฮุบสมบัติ
ทารกแรกเกิดอย่างฉันทำอะไรได้? ร้องไห้ไงคะ ปากร้องอุแว้ ในใจร้องสุดเสียงว่า "แม่ ช่วยด้วย!"
แล้วแม่ก็ได้ยินจริง ๆ
แม่ที่เพิ่งคลอดพุ่งลงจากเตียง ล้มชนฉากกั้นจนพังแล้วแย่งฉันกลับมากอด ยังไม่ทันหายตกใจ ระบบกินเผือกในหัวฉันก็ตื่นขึ้นมาพร้อมเผือกร้อน ๆ เด็กในแผนกสูติหายไปห้าคนในสองเดือน แล้วคนร้ายก็อยู่ในห้องนี้!
ฉันนินทาในใจสนุกปาก ลืมไปสนิทว่าทั้งแม่ คุณหมอ และพยาบาล กำลังตั้งใจฟังทุกคำ
นี่เพิ่งวันแรกของชีวิต ฉันยังไม่มีฟันด้วยซ้ำ แต่พ่อแม่กับพี่ชายทั้งสี่ยังมีชะตาตายรออยู่ข้างหน้า
ใครคิดจะแตะคนบ้านนี้ก็ลองดู เพราะความลับของพวกคุณ ฉันรู้หมดแล้ว...
และอีกไม่นาน ทั้งบ้านก็จะได้ยินมันด้วย