(จบแล้ว) ไม่ขอเป็นตัวประกอบ ขอเป็นแค่ตัวผ่านทาง

ทำงานหนักมา 25 ปีจนมีบ้านมีรถเป็นของตัวเอง แต่พอได้โฉนดปุ๊บก็โดนชนดับปั๊บ... ยมโลกดันทำเรื่องพลาดจนฉันฟื้นไม่ได้อีก! ท่านผู้เชี่ยวชาญหลูเลยต้องรีบประเคน 'มิติส่วนตัว' มาง้อ แล้วส่งฉันข้ามภพมาเกิดใหม่ในยุคโบราณแบบงงๆ

ตื่นมาอีกที จากสาวออฟฟิศผู้โดดเดี่ยวก็กลายมาเป็น 'โมเสี่ยวหลี่' เด็กสาววัย 12 ขวบในหมู่บ้านชนบท แม้จะไร้เทคโนโลยีแต่สิ่งที่ได้กลับมาคือพ่อแม่และพี่ชายที่รักและถนอมฉันสุดหัวใจ... ความอบอุ่นที่ในชาติก่อนฉันไม่เคยสัมผัส!

ถามว่ามีมิติส่วนตัวแล้วฉันจะทำอะไร? ฝึกวิชาเซียน? ครองโลก? หาสวามีรูปงาม?

เหอะ... ฝันไปเถอะ! ของแบบนั้นมันงานของพวกตัวเอก! สายสโลว์ไลฟ์อย่างฉัน ขอแค่เข้าป่า ขุดต้นไม้ ขนไข่นก ขุดเห็ด มาปลูกลงแปลงดินดำในมิติวิเศษไว้กินเองก็ฟินจะตายอยู่แล้ว!

ในเมื่อสวรรค์ประทานโอกาสชีวิตครั้งที่สองพร้อมไอเทมโกงขนาดนี้ เรื่องดราม่า ชิงดีชิงเด่น หรือสู้รบปรบมือกับใครน่ะเหรอ? เชิญตัวเอกกับตัวประกอบไปลุยกันเองเถอะค่ะ!

ส่วนฉันน่ะเหรอ? หึ... ไม่ขอเป็นตัวประกอบให้ใครหน้าไหนทั้งนั้น ขอสถาปนาตัวเองเป็น 'ตัวผ่านทาง' นั่งดูละครชีวิตคนอื่น แล้วกินข้าวพร้อมหน้าครอบครัวอย่างมีความสุขก็พอ! ...ว่าแต่ ทำไมเริ่มมีเรื่องวุ่นวายลอยมาหาฉันแปลกๆ ล่ะเนี่ย?!