เป็นนายอำเภอตัวน้อยในยุคโบราณ

เมิ่งฉางชิงเป็นหญิง แต่ต้องแต่งกายเป็นชายมาตั้งแต่เด็กเพื่อรักษาทรัพย์สินและฐานะครอบครัว หลังไปก่อเรื่องจนมีปัญหากับรัชทายาท นางถูกส่งไปดำรงตำแหน่งที่ชายแดนเหนือ

คนอื่นคิดว่านี่คือการลงโทษ แต่นางแทบอยากจุดประทัดฉลอง เพราะได้ออกจากเมืองหลวงเสียที! นางฝันว่าจะเป็นนายอำเภอเจ้าถิ่นตัวเล็กๆ ใช้ชีวิตอิสระ ทว่าอำเภอเป่ยซานแทบไม่มีอำเภอให้ปกครอง มีเพียงผู้ลี้ภัย คนอดอยาก แรงงานเกณฑ์และคนหนาวจนเอาชีวิตไม่รอด

ก่อนคิดถึงความรุ่งเรือง ต้องทำให้ทุกคนมีข้าวกินและที่นอนก่อน มันเทศ เตียงเตา ระบบแต้มแรงงาน กำแพง ถนน และสารพัดปัญหากลายเป็นงานประจำวัน นางตั้งใจเปลี่ยนดินแดนที่ใครก็อยากหนีให้เป็นบ้านอีกครั้ง