กำลังเปิดหนังสือ
กำลังเปิดหนังสือ
เจียงโหยวไม่เคยคาดฝันเลยว่า ตัวเธอที่รอดพ้นจากคมเขี้ยวของเหล่าซอมบี้มาได้ กลับต้องมาถูกคนในครอบครัวที่เธอคอยปกป้องหักหลังอย่างเลือดเย็น
หลายปีต่อมา เธอทำลายศูนย์วิจัยที่จองจำตนเองจนพินาศย่อยยับ พวกที่เคยทรยศเธอ... ถูกเชือดเรียบไม่เหลือซาก! ฐานที่มั่นที่เคยหักหลังเธอ... ดับสูญสิ้น! ใครกันที่บอกว่าการแก้แค้นต้องรอชาติหน้า?!
เมื่อสะสางหนี้แค้นหมดสิ้น พลังพิเศษของเธอก็เหือดแห้ง เจียงโหยวตัดสินใจระเบิดตัวเองตาย ทว่าเธอกลับไม่ได้คาดคิดเลยว่าจะได้เกิดใหม่อีกครั้ง—ย้อนเวลากลับมาก่อนที่มหันตภัยวันสิ้นโลกจะปะทุขึ้นครึ่งเดือน!
ชาตินี้ สิ่งที่เป็นของฉัน ฉันจะทวงคืนกลับมาทั้งหมด... กักตุนเสบียงก่อน ค่อยตุนอาวุธปืน เมื่อวันสิ้นโลกมาเยือน ใจจึงไม่ตระหนก …… ยามที่ฝูงซอมบี้อาละวาด คนอื่นวิ่งหนีเอาชีวิตรอดกันอย่างบ้าคลั่ง； เจียงโหยว : “ซอมบี้ข้างหน้าตัวนั้นหยุดก่อน หัวแกเนี่ย สุกได้ที่พร้อมกินหรือยัง?”
ยามที่ผู้รอดชีวิตคนอื่นเปิดศึกแย่งชิงเศษอาหารเพียงคำเดียว； เจียงโหยว : “ชาบู หมูกระทะ ก๋วยเตี๋ยวหลัวซือเฝิน เป็ดย่าง ไก่ทอด หรือจะพระกระโดดกำแพงดีนะ... วันนี้กินอะไรดีล่ะเนี่ย?”
ยามที่คนอื่นพยายามใช้ศีลธรรมมากดดันบีบคั้น； เจียงโหยว : “ขอโทษทีนะ พอดีฉันไม่มีศีลธรรม แกเลยเอาศีลธรรมมากดดันฉันไม่ได้หรอก”