กำลังเปิดหนังสือ
ตั้งใจจะเข้าเกมไปจับผิด แต่ข้าวผัดไข่ดันอร่อยจนเด็ก NPC และเจ้าหมาพันธุ์ทางกดรีวิวให้ห้าดาว! ทักษะทำครัวดันทะลุมิติติดตัวสู่โลกจริง มิหนำซ้ำโลกในเกมใบนี้... อาจไม่ใช่แค่เรื่องสมมติ!
เมิ่งฉือ เปิดเกม 《ควันไฟอวลกรุ่น ณ อู่หลิงหยวน》 ขึ้นมา หมายมั่นปั้นมือว่าจะเข้าไปจับผิดผลงานของคนในวงการเดียวกันเสียหน่อย
ทั้งเหลาอาหารมรดกตกทอดที่ผุพังใกล้ถล่ม เด็กน้อย NPC ที่ผอมแห้งราวกับถั่วงอก ไหนจะระบบบำเพ็ญเพียรที่ยัดเยียดเข้ามาอย่างไม่เข้าพวกอีก—มีแต่จุดให้บ่นเต็มไปหมด
จนกระทั่งนางตักข้าวผัดไข่ป้อนให้เด็กน้อย NPC
[เสี่ยวเป่า กดถูกใจ +1] [เจ้าตูบ กดถูกใจ +1] หน้าต่างแจ้งเตือนเด้งขึ้นมาติดๆ กัน
เมิ่งฉือจ้องเจ้าหมาพันธุ์ทางตัวน้อยที่กำลังเลียชามจนเกลี้ยงพลางพึมพำ “สมัยนี้แม้แต่หมาก็เขียนรีวิวอาหารได้แล้วเรอะ?”
ระบบเทพเจ้าแห่งการทำอาหาร: [ตรวจพบคำชมข้ามสายพันธุ์! ปลดล็อกความสำเร็จลับ: อร่อยจนหมาร้องไห้!]
เมิ่งฉือ “……” เออ ยอมใจ แนวทางเกมนี้มันเถื่อนได้ใจดีแท้
ทว่าที่เถื่อนยิ่งกว่านั้นก็คือ ระดับทักษะการทำอาหารในเกม ดันติดตัวนางออกมาในโลกแห่งความเป็นจริงด้วยน่ะสิ! แถมแต้มความพึงพอใจพวกนี้ ยังเอาไปแลกของวิเศษมาให้ข้าฝึกฝน 'วิถีเทพแห่งการทำอาหาร' ได้อีก!
ทว่าเมื่อเวลาผ่านไป นางกลับค่อยๆ ค้นพบว่า โลกในเกมใบนี้... ดูเหมือนจะมีตัวตนอยู่จริง?