กำลังเปิดหนังสือ
ป่วยจนเหลือลมหายใจรวยริน พ่อแท้ ๆ ยังจ้างขบวนส่งตัวหามไปแต่งกับคนโคม่า แลกหุ้นบริษัท แล้วทิ้งไว้บนโซฟา แต่คนที่เข้าร่างมาแทนคือจอมมาร บ้าน เพชร เงินฝากทั้งหมดยังอยู่ในชื่อเขา พ่ออย่าหวังได้สักแดง
ถามว่างานแต่งของข้าเป็นยังไง? ตอบ: ทหารหลายสิบนายขวางหน้าประตู ขบวนส่งตัวต้องเบียดกันเข้าบ้าน เจ้าบ่าวนอนโคม่ามาครึ่งเดือน ส่วนเจ้าสาวถูกพ่อบ้านแบกมาโยนทิ้งไว้บนโซฟา และสิ้นลมไปตั้งแต่ยังไม่ทันถึงบันได
เจ้าของร่างนี้ชื่อหลีเจ๋อ อายุยี่สิบ ป่วยด้วยโรคพันธุกรรมที่หมอทั้งจักรวาลยอมแพ้ พ่อแท้ ๆ กับเมียสาวรู้ดีว่าเขาใกล้ตาย แต่พินัยกรรมของปู่เขียนไว้ว่าต้องแต่งเข้าตระกูลเหอ พ่อถึงจะได้หุ้นบริษัท ถ่ายรูปเป็นหลักฐานเสร็จก็รีบไปหาทนาย ไม่มีใครถามสักคำว่าลูกยังหายใจอยู่ไหม
เจ้าบ่าวก็น่าสงสารไม่แพ้กัน เหอซิงเจวี๋ย ผู้บัญชาการกองทัพหมาป่าหิมะวัยยี่สิบแปด เซนติเนลระดับ SS ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตัวเองแต่งงานแล้ว น้องชายลูกพี่ลูกน้องไม่อยากแต่ง ปู่เลยโยนงานนี้ให้หลานที่โอกาสฟื้นไม่ถึงครึ่ง
น่าเสียดาย คนที่ย้ายเข้ามาอยู่ในร่างนี้ไม่ใช่คุณชายขี้โรคคนเดิมอีกแล้ว แต่คือจอมมารกินไอสังหาร ที่เพิ่งโดนหักเขาแล้วถูกตบร่วงลงรอยแยกมิติ แผนของข้าง่ายนิดเดียว พักฟื้นให้หาย แล้วค่อยหย่า
แต่คืนนั้นเอง กลิ่นไอสังหารหอมหวนก็ลอยมาจากเตียงข้าง ๆ เช้าต่อมา หมอที่ฟันธงว่าข้าอยู่ไม่พ้นคืนนี้ต้องยืนงง ข้ายังไม่ตาย ส่วนผู้บัญชาการโอกาสฟื้นพุ่งขึ้นสิบเปอร์เซ็นต์ในคืนเดียว แต่งแก้เคล็ดมันได้ผลจริงเหรอ?
ไม่รู้สิ รู้แค่ว่ามีคนอยากให้เขาไม่ตื่นอีกเลย และกองทัพของเขากำลังถูกส่งเข้าสนามรบ ส่วนเรื่องหย่า... ไว้ข้าอิ่มก่อนแล้วกัน