กำลังเปิดหนังสือ
ชาติก่อน พ่อแม่ของซวงสี่ตรากตรำเลี้ยงดูญาติทั้งตระกูลจนหมดตัว แต่ยามตกทุกข์กลับไม่มีใครเหลียวแล! เมื่อได้เกิดใหม่อีกครั้ง ซวงสี่จึงขอพาพ่อแม่หนีไปสร้างตัวในยุค 80 ส่วนพวกญาติหมาป่าตาขาวน่ะหรือ? เชิญรั
ปี 1989 ครอบครัวของลุงใหญ่ อาเล็ก และอาหญิงของซวงสี่ ต่างก็หอบหิ้วกันลงใต้ไปทำงานหาเงินทั้งผัวทั้งเมีย ทิ้งลูกหลานไว้เบื้องหลังถึงเก้าคน โดยไม่มีใครคอยดูแลอบรมสั่งสอน แถมยังมีปู่ย่าที่แก่ชราจนดูแลตัวเองแทบไม่ไหวอีกสองคน
สุดท้ายคนที่ต้องรับภาระทั้งหมดกลับเป็นพ่อแม่ของซวงสี่!
ทั้งสองยอมปักหลักอยู่บ้านเกิด คอยเลี้ยงดูลูกหลานของพี่น้องแทนพ่อแม่แท้ ๆ ของเด็กเหล่านั้น ไหนจะต้องปรนนิบัติดูแลปู่ย่าทั้งสองอีก
วัน ๆ เอาแต่ก้มหน้าก้มตาทำไร่ไถนา ตรากตรำทำงานหนักราวกับวัวแก่ที่ไม่เคยได้หยุดพัก ทุ่มเททั้งแรงกายแรงใจจนแทบหมดสิ้นเรี่ยวแรง กัดฟันเลี้ยงหลานชายหลานสาวทีละคนจนเติบใหญ่ ส่งเสียให้ได้เรียนมหาวิทยาลัย ก่อนจะผลักดันให้พวกเขาออกไปมีอนาคตที่ดีในสังคม
แต่แล้วในวันที่พ่อของซวงสี่ประสบอุบัติเหตุจนพิการ ไม่สามารถทำงานหาเลี้ยงครอบครัวได้อีกต่อไป ซ้ำร้ายแม่ของเธอยังถูกตรวจพบว่าเป็นมะเร็ง...
บรรดาลุง อา และอาหญิงที่เคยได้รับความช่วยเหลือจากพ่อแม่ของเธอมาตลอด รวมถึงลูกพี่ลูกน้องที่พ่อแม่ของเธออุตส่าห์เลี้ยงดูจนเติบใหญ่ กลับพากันทำเป็นทองไม่รู้ร้อน!
นอกจากคำพูดแสดงความห่วงใยจอมปลอมไม่กี่ประโยคแล้ว ก็ไม่มีใครสักคนคิดจะยื่นมือเข้ามาช่วยเหลือ!
หนำซ้ำยังไม่มีแม้แต่คนเดียวที่คิดจะโผล่หน้ามาเยี่ยมเยียน!
ดี! ในเมื่อพวกมันเป็นหมาป่าตาขาวที่เลี้ยงเท่าไรก็ไม่รู้จักบุญคุณ งั้นก็ไม่ต้องเลี้ยงกันอีกต่อไป!
เมื่อได้ย้อนเวลากลับมาเกิดใหม่อีกครั้ง ซวงสี่จึงตัดสินใจพาพ่อแม่ลงใต้ไปทำงานหาเงินด้วยกัน
ส่วนพวกหมาป่าตาขาวทั้งหลาย ก็เชิญกลับไปเผชิญชะตากรรมเดิมที่ตัวเองควรจะได้รับเสียเถอะ!
คราวนี้อย่าหวังว่าจะมีใครยอมเป็นวัวเป็นควายให้พวกแกสูบเลือดสูบเนื้ออีกเลย!