สามีพาเมียน้อยกับลูกกลับจวน ขอให้นางเทียบข้า? ชาตินี้ข้าโค่นตระกูลเว่ย

คืนส่งท้ายปี ขณะที่ทุกบ้านล้อมวงกินข้าวพร้อมหน้า ข้า ซ่งอีอี กำลังถือหนังสือหย่าเดินฝ่าหิมะออกจากจวนตระกูลเว่ย บุรุษในตระกูลซ่งถูกตัดหัว สตรียี่สิบสามชีวิตผูกคอตายหนีความอัปยศ และคนที่ใส่ร้ายบ้านข้า...ก็คือสามีที่ท่านปู่คัดเลือกมากับมือ เว่ยจิ่ง

สุดท้ายข้าตายอย่างหนาวเหน็บในศาลเจ้าร้าง ต่อหน้าพระโพธิสัตว์ดินปั้นที่ได้แต่ยิ้มเมตตา

แล้วข้าก็ลืมตาขึ้นอีกครั้ง...ย้อนกลับมาแปดปีก่อน วันที่เว่ยจิ่งกลับจวนหลังหายไปสองปี พร้อม "ผู้มีพระคุณช่วยชีวิต" กับลูกชายหน้าตาน่าเอ็นดูอีกหนึ่งคน เขาคุกเข่าขอให้ท่านย่ายกนางเป็นภรรยาเทียบเท่าข้า ส่วนนางก็อุ้มลูกร่ำไห้ ประกาศว่าถ้าไม่ได้เข้าจวนจะขอโขกหัวตาย

ชาติก่อนข้าร้องไห้ซบอกท่านย่า ชาตินี้หรือ? ข้าแค่ยืนนิ่ง ๆ ดูละครฉากเดิมที่เล่นได้ห่วยกว่าเดิมนิดหน่อย

ความรักน่ะหรือ ข้าไม่เอาแล้ว ชาตินี้ข้ามีงานต้องทำสามอย่าง ช่วยชีวิตคนตระกูลซ่งนับร้อย ถอนรากตระกูลเว่ยให้สิ้น และถ้าจำเป็น...ข้าจะพลิกทั้งราชวงศ์ให้คว่ำ

ส่วนคนผู้นั้นที่บอกว่าศัตรูของศัตรูคือมิตร แต่ดันคิดจะแต่งภรรยาของศัตรูเข้าจวน นี่เรียกว่าถอนฟืนใต้กระทะ หรือฉวยโอกาสหยิบติดมือกันแน่?