กำลังเปิดหนังสือ
เสิ่นจื่อหนัวทะลุมิติเข้ามาในนิยาย กลายเป็นบุตรีวัยสามขวบขององค์รัชทายาท ข่าวดีก็คือ ครอบครัวรักใคร่กันดี ข่าวร้ายก็คือบิดาของนางถูกปลดจากตำแหน่ง ครอบครัวทั้งตระกูลถูกเนรเทศและตายหมดระหว่างทาง!!
เสิ่นจื่อหนัวอยากจะเปลี่ยนเนื้อเรื่อง แต่เพราะถูกระบบจำกัด นางจึงทำได้เพียงนอนราบรอชะตากรรม
เหล่าองค์ชายและเชื้อพระวงศ์ต่างก็แก่งแย่งชิงไหวชิงพริบ ทั้งเปิดเผยและซ่อนเร้น ต่อสู้เพื่อบัลลังก์อย่างเอาเป็นเอาตาย
จนกระทั่งวันหนึ่ง ในงานเลี้ยงในวัง พวกเขากลับได้ยินความคิดของเด็กหญิงกลมป้อมบุตรีองค์รัชทายาท…
[“สู้ ๆ ๆ สุดท้ายแผ่นดินต้าซวนแตกออกเป็นสี่ส่วน แล้วพวกท่านก็ตายกันหมด”]
สีพระพักตร์ของฮ่องเต้ชราก็ตึงขึ้น สายพระเนตรกวาดมองเชื้อพระวงศ์ในท้องพระโรง... อาณาจักรที่ทรงสร้างมาด้วยความยากลำบาก สุดท้ายจะถูกพวกไม่เอาไหนพวกนี้ทำลายลงหรือ?
เหล่าองค์ชายและเชื้อพระวงศ์ต่างตกตะลึง สุดท้ายพวกตนต้องตายกันหมดจริงหรือ?
เมื่อเห็นทุกสายตาจับจ้องมาที่ตน องค์รัชทายาทก็ถึงกับตกใจ รีบขอพระบรมราชานุญาตจากฮ่องเต้ชราเพื่อพาบุตรออกไปให้พ้น
แต่ทว่า เด็กหญิงกลับเอ่ยขึ้นอีกว่า…
[“ยังจะนอบน้อมต่อฮ่องเต้ชราทำไม? ท่านเป็นห่วงสุขภาพเขา ก็บอกให้กินยาน้อยลง แต่เขากลับระแวงว่าท่านไม่อยากให้เขามีชีวิตยืนยาว สุดท้ายกลับเชื่อคำยุแยง ปลดท่านออกจากตำแหน่ง แล้วก็ตายเพราะกินยานั่นอยู่ดี”]
ฮ่องเต้ชรา: !!??
องค์รัชทายาท: …
จากนั้น เสิ่นจื่อหนัวก็พบว่าทั้งราชวงศ์อยู่ดี ๆ ก็แย่งกันมาดูแลนาง แถมฮ่องเต้ชรายังโปรดให้ตั้งเก้าอี้มังกรเล็ก ๆ ข้างบัลลังก์ในท้องพระโรงให้นางอีกด้วย…
หลายปีต่อมา ราชวงศ์ก็ยังคงรักใคร่สามัคคีกัน บ้านเมืองรุ่งเรืองสงบสุข
ฮ่องเต้ชราทรงสละราชสมบัติด้วยพระทัยเต็มใจ องค์รัชทายาทเสด็จขึ้นครองราชย์ และเสิ่นจื่อหนัวก็กลายเป็นองค์หญิงผู้เป็นที่รักที่สุดในแผ่นดิน
เสิ่นจื่อหนัวรู้สึกงุนงง ...นางมิได้ทะลุมิติเข้ามาในนิยายกลยุทธ์วังหลังที่ทุกคนต้องตายหมดหรือ?