กำลังเปิดหนังสือ
กำลังเปิดหนังสือ
ลืมตาอีกที ลู่เจียเจียกลายเป็นตัวประกอบยุค 70 ที่บทเดิมจบอย่างอนาถ แต่ครอบครัวตัวพิลึกกลับโอ๋เธอสุดหัวใจ ชาตินี้เธอขอเขี่ยหนุ่มเกาะกินทิ้ง แล้วคว้าหนุ่มบ้านนอกหน้าดุที่แกร่งที่สุดในหมู่บ้านมาเป็นสามี
“เจียเจียคือแก้วตาดวงใจของเรา ต้องเลี้ยงให้สุขสบาย”
ลู่เจียเจียจำได้ว่าตัวเองตายจากอุบัติเหตุรถชน ลืมตาอีกทีก็นอนเจ็บอยู่กลางป่าลึกของหมู่บ้านซีสุ่ยในฤดูร้อนปี 1974 มีงูพิษเลื้อยอยู่บนแขน และมีผู้ชายตัวสูงใหญ่หน้าดุคนหนึ่งบีบคองูจนตายต่อหน้า
เธอได้ความทรงจำของ "เจ้าของร่างเดิม" มาด้วย ลูกสาวคนเล็กของหัวหน้ากองการผลิต อดีตนักแสดงคณะศิลปินที่สวยแต่สมองกลวง หลงปัญญาชนโจวเหวินชิงจนขนของบ้านไปประเคน ยกบุญคุณช่วยชีวิตให้เขา แล้วเหยียดหยามเซวียเยี่ยน ผู้ชายที่ช่วยเธอจากน้ำว่าเป็นคางคกอยากกินเนื้อหงส์ บทจบของเจ้าของร่างเดิมคือถูกหนุ่มเกาะกินทิ้ง ถูกขาย และตายอย่างโดดเดี่ยวตอนอายุสิบเก้า
แต่ยุคที่ใคร ๆ ก็มองลูกสาวเป็นตัวขาดทุน บ้านตระกูลลู่ที่ชาวบ้านว่า "ตัวพิลึก" กลับยกเธอไว้เหนือหัว แม่ปากจัดพร้อมตบทุกคนที่แตะลูกสาว พ่อนิ่งแต่เอาคืนเจ็บ พี่ชายสี่คนยอมอดข้าวให้น้องเล็ก มีก็แต่พี่สะใภ้รองที่คอยหาเรื่องลับหลัง
ลู่เจียเจียไม่ยอมเดินซ้ำทางเดิม เธอบอกความจริงว่าใครคือผู้ช่วยชีวิต เลิกเลี้ยงดูปัญญาชนจอมหลอกใช้ เอาคืนพี่สะใภ้ตัวแสบ และตามง้อเซวียเยี่ยน ลูกชายบ้านชนชั้นต่ำที่ยากจนที่สุดในหมู่บ้าน ผู้ชายหน้าดุ ปากแข็ง ที่อุ้มเธอได้ด้วยแขนข้างเดียว แต่ไม่กล้าแม้แต่จะหวังว่าเธอจะมองมา
ยิ่งใกล้ชิด เธอยิ่งพบว่าความลับของตัวเองไม่ใช่การทะลุมิติธรรมดา ร่างนี้เป็นของเธอมาตั้งแต่แรก และคนที่เคยทำร้ายทุกคนคือวิญญาณแปลกหน้าที่แย่งร่างเธอไป ส่วนแม่ที่โอ๋เธอสุดใจ ก็รู้มาตลอดว่าใครคือลูกสาวตัวจริง
จากสาวน้อยที่ทั้งบ้านโอ๋ เธอแต่งงานกับเซวียเยี่ยนในวันครบสิบแปด มีลูกชายตัวกลมชื่อก้อนแป้ง สอบได้จอหงวนประจำอำเภอเมื่อรื้อฟื้นการสอบเข้ามหาวิทยาลัย ย้ายไปเรียนที่เมืองหลวง ขณะที่สามีหนุ่มบ้านนอกตามไปสอบติด และเริ่มสร้างธุรกิจในยุคเปิดประเทศ
ส่วนหนุ่มเกาะกิน หญิงเจ้าเล่ห์ และญาติขี้อิจฉา ก็ได้รับผลกรรมของตัวเองทีละคน
ส่วนเซวียเยี่ยน ต่อให้รู้สึกว่าตัวเองต่ำต้อยแค่ไหน เมื่อได้จับมือเธอแล้วก็ไม่มีวันปล่อย