กำลังเปิดหนังสือ
***หากตอนไหนมีแปลผิดพลาดสามารถคอมเม้นท์แจ้งตอนมาได้เลยนะคะ จะรีบแก้ไขให้ทันที ขอบคุณค่ะ***
ช่วงต้นเรื่องนางเอกจะเปลี่ยนชื่อ
ชาติที่แล้ว จงเส้าถิงถูกคนในครอบครัวฆ่าเพราะหวังฮุบมรดก เธอจึงตายไปพร้อมความคับแค้นใจ
เมื่อลืมตาขึ้นอีกครั้ง เธอก็ย้อนกลับมาถึงจุดเปลี่ยนของชีวิต
คราวนี้ หลังถูกเลิกจ้าง เธอเลือกที่จะ “เกษียณ” ก่อนวัย แล้วย้ายเข้าไปอยู่ในบ้านพักคนชราที่เพื่อนแนะนำ แทนที่จะกลับบ้านเกิด
เดิมทีเธอคิดว่าจะได้พักผ่อนสบาย ๆ เหมือนมาพักร้อน แต่ใครจะรู้ว่าที่นี่ซ่อนยอดฝีมือเอาไว้เพียบ คุณตาคุณยายแต่ละคนล้วนเคยเป็นบุคคลระดับตำนานในวงการของตัวเอง!
ปรมาจารย์ด้านศาสตร์ลี้ลับลองนับนิ้วคำนวณดวง แล้วบอกว่าชื่อเดิมของเธอไม่เป็นมงคล ต่อไปให้ใช้ชื่อจงอวิ๋นหลาน นับแต่นั้นชีวิตก็ราบรื่น ทำอะไรก็เข้าทาง แถมเทพเจ้าแห่งโชคลาภยังเข้าข้างอีกต่างหาก
อดีต “เทพหุ้นขวัญใจรายย่อย” ชี้แนะเธอเพียงไม่กี่คำ ทรัพย์สินของเธอก็เพิ่มขึ้นเท่าตัวครั้งแล้วครั้งเล่า
อดีตประธานสมาคมอัญมณีเอเชียลงมือสอนเธอด้วยตัวเองว่า จะแยกเครื่องประดับล้ำค่าที่สืบทอดกันมาหลายชั่วอายุคนออกจากของปลอมได้อย่างไร
ปรมาจารย์ด้านการบูรณะโบราณวัตถุระดับสมบัติชาติ ผู้ที่เธอเคยได้ยินชื่อจากปากอาจารย์มหาวิทยาลัยเท่านั้น มาสอนเธอด้วยตัวเอง เปิดโอกาสให้เธอได้เห็นมรดกล้ำค่าที่สืบทอดผ่านประวัติศาสตร์นับพันปี
อดีตหัวหน้าวิศวกรด้านอวกาศพาเธอประกอบโดรนและเล่นเทคโนโลยีล้ำ ๆ สารพัดอย่าง คุณตาทันสมัยเสียจนคนหนุ่มสาวยังต้องอึ้ง
ยิ่งเข้าไปในห้องกิจกรรมผู้สูงอายุ ก็ยิ่งเจอยอดฝีมือซ่อนตัวอยู่เต็มไปหมด
คุณตาที่อายุปูนนี้แล้วยังปีนข้ามกำแพงได้อย่างคล่องแคล่ว เป็นผู้สืบทอดวิชาจากตระกูลศิลปะการต่อสู้โบราณ ส่วนคุณยายที่ถอดประกอบปืนได้อย่างฉับไว เคยเป็นนายทหารหญิงระดับผู้บังคับบัญชาที่ผ่านสมรภูมิมาแล้ว…
จงอวิ๋นหลาน “เรียนกับคุณตาเสร็จก็ต้องไปเรียนกับคุณยายต่อ… ฉันมาเกษียณพักผ่อนไม่ใช่เหรอ แล้วทำไมยิ่งอยู่ยิ่งมีวิชาให้เรียนเยอะขึ้นล่ะ?”
พอมีหลานสาวคนโปรดของทุกคนเข้ามาอยู่ในบ้านพัก เหล่าคุณตาคุณยายก็ไม่มีเวลามานั่งเสียใจเรื่องลูกหลานไม่กตัญญูอีกเลย เพราะทุกวันมัวแต่แย่งกันว่าใครจะได้สอนเธอ
แม้แต่ผู้ถือหุ้นใหญ่หนุ่มของบ้านพัก ก็ยังเผลอมองตามจงอวิ๋นหลานทุกครั้งที่เห็นเธอเดินวุ่นไปมา
สืออันยังไม่ทันได้สารภาพรัก ก็ถูกเหล่าคุณตาคุณยายล้อมเอาไว้เสียแล้ว
“เจ้าเด็กบ้า คิดจะจีบหลานหลานของพวกเราเหรอ? ผ่านด่านพวกเราให้ได้ก่อนเถอะ!”