(ฟรี 100) ไม่ใช่สะใภ้ฟรีบ้านแก! เกิดใหม่ยุค 70 ทวงค่าแรง 2 ปีจากคู่หมั้นทุกเฟิน

สองปีที่คู่หมั้นไปเป็นทหาร ฉัน—เซี่ยชิงชิง—ทำอะไรบ้าง? ต้มยาฝังเข็มให้แม่เขา ซักผ้าหุงข้าวให้ทั้งบ้าน ซื้อเสื้อผ้าให้น้องสาวกับหลาน ๆ เขาด้วยเงินตัวเอง ไม่เคยบ่นสักคำ

แล้วเขาตอบแทนยังไง? ตู้ฟางหลินกลับบ้านพร้อมสหายหญิงชื่อซ่งฟาง ประกาศกลางบ้านว่าจะแต่งงานกัน แถมบอกว่าการหมั้นของเราเป็นแค่ "เล่นขายของ" ส่วนแม่เขาที่ฉันดูแลมาทั้งปีก็ชักแขนออกจากมือฉัน พูดแค่ว่า "เรื่องแต่งงาน ให้ลูกตัดสินใจเอง"

ชาติก่อน ฉันไปขอความเป็นธรรม แล้วถูกซ่งฟางผลักตกน้ำเย็นเฉียบปลายเดือนสิบ ผู้ชายที่ฉันรอมาเจ็ดร้อยกว่าวันจูงมือผู้หญิงคนนั้นยืนดูฉันจมลงไปเฉย ๆ

แต่ฟ้ามีตา ฉันลืมตาตื่นขึ้นในวันที่เขากำลังจะกลับมาอีกครั้ง คราวนี้ฉันไม่ร้องไห้ ไม่อ้อนวอน ฉันหยิบกระดาษขึ้นมาจดทุกค่ายา ทุกเสื้อผ้า ทุกแรงงานสองปี ใครกินของฉันไปเท่าไหร่ ต้องคายคืนมาให้ครบทุกเฟิน

ส่วนซ่งฟางน่ะเหรอ? เธอกำลังหา "ผู้หญิงบ้านนอกที่ปั่นหัวง่าย" ไปแต่งกับนายทหารพิการลึกลับที่พ่อเธอฝากมา…และเหยื่อที่เธอเล็งไว้ ก็คือฉัน