กำลังเปิดหนังสือ
ท่ามกลางความว่างเปล่าอันไร้จุดเริ่มต้นและจุดสิ้นสุด เสียงหนึ่งดังก้องขึ้น สั่นสะเทือนห้วงมิติเล็กน้อย “ไม่!!! ข้าไม่ได้ตายเพื่อให้มันลงเอยแบบนี้ ข้าต้องกลับไป บัดซ…”
ท่ามกลางความว่างเปล่าอันไร้จุดเริ่มต้นและจุดสิ้นสุด เสียงหนึ่งดังก้องขึ้น สั่นสะเทือนห้วงมิติเล็กน้อย
“ไม่!!! ข้าไม่ได้ตายเพื่อให้มันลงเอยแบบนี้ ข้าต้องกลับไป บัดซ…”
โนอาห์ ผู้ซึ่งเคยเป็นเทพจอมเวทแห่งโลกเวทมนตร์ กลับต้องตายด้วยน้ำมือของจอมเวทผู้อ่อนแอคนหนึ่ง เดิมทีทุกสิ่งดูเหมือนจะอยู่ภายใต้การควบคุมของเขา ทว่าเมื่อแผนการทั้งหมดดูท่าจะพังทลายลงเพราะการแทรกแซงของตัวตนลึกลับที่ไม่ทราบที่มา เขาก็ถึงกับตื่นตระหนก
เมื่อลืมตาขึ้นมาอีกครั้งในร่างของเด็กหนุ่มวัยสิบสี่ปี โนอาห์ได้แต่สาปแช่งโชคชะตาของตน เพราะเขากลับมาอยู่ในโลกที่แตกต่างจากเดิมอย่างสิ้นเชิง ที่นี่ผู้คนใช้พลังปราณแทนพลังเวทมนตร์
ถึงกระนั้น โนอาห์ก็ไม่ได้สิ้นหวัง เขางัดไพ่ตายของตนออกมาใช้ แต่กลับเกิดเรื่องประหลาดขึ้นกับมันเช่นกัน
เขามองหญิงสาวที่งดงามราวกับนางเซียนตรงหน้า ขณะที่นางก็มองกลับมาด้วยใบหน้าไร้อารมณ์ ก่อนจะมอบทองคำกองโตดุจภูเขาให้แก่เขาแล้วประกาศว่า
“เอาไปสิ ทั้งหมดนี่เป็นของเจ้า เพราะนับจากนี้ไป ‘ข้าจะเป็นสาวสายเปย์ของเจ้าเอง~’!”
…
โนอาห์ถึงกับพูดไม่ออกเมื่อได้ยินคำประกาศนั้น ดวงตาของเขาว่างเปล่าราวกับคนตาย
‘ข้า...เทพจอมเวทที่ทุกคนต่างหวาดกลัว กลับมีสาวสายเปย์คอยเลี้ยงดูเสียแล้ว…’