กำลังเปิดหนังสือ
ตายคู่ราชาซอมบี้เพื่อน่องไก่ชิ้นเดียว ตื่นมาเป็นยุวชนปัญญาชนปี 1975 ที่บ้านล่ม แฟนที่เคยเปย์จนหมดตัวทิ้งไปหาคนใหม่ คราวนี้มีพลังจิตกับมิติเก็บของจากวันสิ้นโลก ใครเคยเหยียบซ้ำ เตรียมโดนเอาคืนทีละคน!
ฉันชื่อสวีเจียวเจียว อยู่รอดในยุควันสิ้นโลกมาสิบกว่าปี กินแต่น้ำยาสารอาหารกับยาเม็ด ไม่ได้แตะข้าวสักเม็ด สุดท้ายรับงานไปสู้กับราชาซอมบี้ เพื่ออะไรน่ะเหรอ? น่องไก่ชิ้นเดียว ใช่ ฟังไม่ผิดหรอก
ผลคือตายคู่กันไปกับมัน แต่ลืมตาขึ้นมาอีกที ฉันกลับนอนอยู่บนเตียงเตาในหมู่บ้านทางเหนือ ปี 1975 ในร่างยุวชนปัญญาชนจากเมืองหลวงที่ชื่อเหมือนกันเป๊ะ เจ้าของร่างเดิมเป็นคุณหนูหยิ่งยโส พ่อแม่เป็นอาจารย์มหาวิทยาลัยที่เพิ่งโดนปลดและอาจถูกส่งไปใช้แรงงาน ส่วนแฟนหนุ่มที่เธอทุ่มเงินทุ่มคูปองให้ตลอด พอบ้านเธอล่มปุ๊บก็สะบัดก้นไปควงผู้หญิงคนใหม่ทันที จนเจ้าของร่างตกน้ำแทบไม่รอด
เศร้าไหม? สำหรับคนอื่นคงใช่ แต่สำหรับฉัน... มีข้าวต้มให้กิน มีบะหมี่ให้ซด แค่นี้ก็ร้องไห้โฮแล้ว (เพราะอร่อยนะ ไม่ใช่เพราะผู้ชาย)
แถมของติดตัวจากวันสิ้นโลกก็ตามมาครบ มิติเก็บของห้าร้อยตารางเมตรที่อัดแน่นด้วยรถ เครื่องจักร ผ้า ทองคำ อาวุธ ขาดอย่างเดียวคืออาหาร กับพลังจิตที่ถึงจะตกลงมาเหลือขั้นหนึ่ง แต่ยกแก้วน้ำลอยกลางอากาศได้สบาย ๆ
ทีนี้ใครที่คิดว่าบ้านฉันล่มแล้วจะเหยียบซ้ำได้ตามใจ ไม่ว่าจะเป็นแฟนเก่าที่เพิ่งได้งานชั่วคราวในอำเภอแล้วทำเชิด หรือพวกปากเสียในจุดยุวชนปัญญาชน... ขอโทษนะ ฉันชอบใช้กำปั้นคุยมากกว่าคำพูด อยากถอนหมั้นก็ได้ แต่ต้องโดนอัดก่อนหนึ่งยก แล้วจ่ายค่าเสียเวลาวัยสาวมาด้วย ไม่งั้นละก็...
ส่วนป้าภรรยาหัวหน้ากองพลที่คอยประเคนข้าวปลาให้ทุกมื้อ พร้อมพูดถึงลูกชายคนรองที่ช่วยฉันขึ้นจากน้ำไม่หยุด... ป้าคะ ข้าวน่ะฉันรับ แต่เรื่องลูกชายป้า ขอกินอิ่มก่อนได้ไหม?