ศึกวังหลังข้าไม่สู้ ขอมุ่งสู่ครัวหลวงเลี้ยงเด็ก

【วิญญาณทะลุมิติ + ระบบ + เลี้ยงดูเด็ก + ชีวิตประจำวัน + หนูน้อยน่ารัก + เมนูอาหารเลิศรส + ปลอดการเชือดเฉือนในวังหลัง】

เรื่องที่เจียงกุ้ยเฟินเสียใจที่สุดในชีวิต คือการหิ้วหมูสามชั้นสองชั่งกระโจนลงไปช่วยเด็กจมน้ำ แต่ตัวเองกลับผลุบหายลงหลุมน้ำแข็งจนเอาชีวิตมาทิ้ง!

พอลืมตาขึ้นมาอีกที นางดันกลายเป็น 'เจียงเหม่ยเหริน' แห่งวังหลังราชวงศ์ต้าเฉียน ตำแหน่งต้อยต่ำ เบี้ยหวัดรายเดือนน้อยนิด ทั้งยังไร้ทายาท ในขณะที่บรรดาสนมอีกเก้าคนแทบทุกคนล้วนมีลูกเป็นของตัวเอง ทว่าพอเห็นเด็กพวกนั้นแล้ว หัวใจของป้าตงเป่ยอย่างนางพลันปวดหนึบ!

องค์รัชทายาทวัยเก้าขวบทำตัวสำรวมเคร่งขรึมราวกับคนอายุสามสิบ กระทั่งจะร้องไห้ยังไม่กล้าร้องให้เต็มเสียง องค์ชายสามวัยแปดขวบใฝ่ฝันอยากเป็นแม่ทัพ ควงกิ่งไม้ไปมาซ้อมรบทุกเมื่อเชื่อวัน องค์ชายห้าวัยหกขวบนอนป่วยกะปลกกะเปลี้ยอยู่บนเตียงพลางเอ่ยว่า 'ข้ากินแต่ยาขมๆ มาสามปีแล้ว' ส่วนเหล่าองค์หญิงไม่ว่าจะคนรู้ความ คนฉลาดเฉลียว หรือคนช่างกิน แต่ละคนก็ชวนให้เวทนาจับใจยิ่งกว่าใคร

เจียงกุ้ยเฟินตบหน้าขาฉาด... เลี้ยงเด็กแบบนี้ใช้ได้ที่ไหนกัน!

นางไม่เล่นสงครามวังหลัง ไม่แย่งชิงความโปรดปราน จะทำเพียงแค่สามสิ่งเท่านั้น คือเอ็นดูเด็ก ทำของอร่อยให้เด็กกิน และขุนเด็กๆ ให้อ้วนท้วนสมบูรณ์!

ไข่ผัดมะเขือเทศ กัวเปาโร่ว มันหวานเส้นไหมเคลือบน้ำตาล... ทันทีที่ยกจานอาหารออกไป เจ้าก้อนแป้งตัวน้อยก็พากันตามกลิ่นหอมฟุ้งมาเป็นพรวน

เริ่มจากองค์ชายห้าได้ซดโจ๊กชั้นเลิศสักชามจนใบหน้ามีเลือดฝาดเป็นครั้งแรก องค์ชายสามได้กลิ่นหอมก็ผลักประตูเข้ามาจนกลายเป็น 'แฟนคลับตัวยง' องค์หญิงสามวิ่งโร่ป่าวประกาศว่าทุกคนต้องได้กินข้าวฝีมือเหนียงเหนียงสกุลเจียง เหล่าเด็กน้อยพากันมาจนแน่นเรือนหลังเล็ก สุดท้ายแม้แต่องค์รัชทายาทยังแอบย่องมา และองค์หญิงห้าก็ตามขบวนมาติดๆ

นางไม่ได้หวังสิ่งใดตอบแทน แค่ทนเห็นเด็กอดข้าวอดปลาไม่ได้ ใครโดนรังแกมานางจะออกโรงปกป้อง ใครปากแข็งนางจะยัดของอร่อยใส่มือ ใครไร้คนรักนางจะมอบความรักให้เพิ่มขึ้นอีกเท่าตัว

เลี้ยงไปเลี้ยงมา จากหนึ่งคนกลายเป็นหนึ่งกลุ่ม จากหนึ่งกลุ่มกลายเป็นทั้งวังหลวง

สุดท้ายแล้ว เจ้าก้อนแป้งทั่วทั้งวัง... ก็กลายมาเป็นลูกเต้าในความดูแลของนางแต่เพียงผู้เดียว!