ไม่ให้กินเกี๊ยว? ประตูสวรรค์เปิดให้ข้าแล้ว อาจะฟาดก็เชิญ ไม้เด้งคืน

คืนส่งท้ายปีเก่า บ้านอารองนั่งล้อมโต๊ะกินเกี๊ยวกันพร้อมหน้า ส่วนเซี่ยเสี่ยวหน่วน เด็กกำพร้าวัยสิบสาม ได้แค่น้ำซุปเกี๊ยวหนึ่งชามกับคำด่าว่า "ไอ้สัตว์ ออกไป!"

นางนั่งหิวจนท้องแสบอยู่ในห้องเย็นเฉียบ แหงนหน้าอธิษฐานตามที่แม่เคยเล่า ปีที่หนึ่งไม่มีอะไร ปีที่สองก็ไม่มี ปีที่สามล่ะ? ฟ้าเปิดออกเป็นประตูบานมหึมา แล้วบันไดทองคำก็ทอดลงมาถึงปลายเท้า

ในประตูสวรรค์มีทองกองเป็นภูเขา แต่เด็กหิวโซมองข้ามทองไปหาของกินก่อน! ผลไม้เรืองแสงสองลูกทำให้นางไม่หิว ไม่หนาว แถมแรงเยอะจนหักกิ่งไม้ด้วยมือเปล่า และป้ายหยกสีเขียวอีกหนึ่งชิ้นก็กลายเป็น "มิติพกพา" ที่นางเข้าออกได้แค่คิด

เช้าวันขึ้นปีใหม่ หน้าที่เคยซีดเผือดกลับแดงระเรื่อ พี่สาวลูกพี่ลูกน้องโวยว่านางขโมยครีมทาหน้า อาสะใภ้ถอดรองเท้าฟาด อารองคว้าไม้มาตี แต่ทุกครั้งที่ฟาดโดนแขนนาง ของในมือก็เด้งกลับใส่คนตีเอง

คนในบ้านเลือดออก ตาบวม แล้วใครเป็นฝ่ายผิด? เด็กที่โดนตีน่ะสิ ย่าตะโกนให้ผู้ใหญ่บ้านมาตัดสิน "บ้านข้าเลี้ยงไอ้สัตว์อกตัญญูไม่ได้ วันนี้ต้องไล่มันออกไป!"