กำลังเปิดหนังสือ
กำลังเปิดหนังสือ
ทะลุมิติมาเป็นศิษย์ปรุงโอสถที่ปรุงยาไม่เป็น จู้ฟานกำลังจะได้ระบบเทพโอสถ แต่ระบบเทพครัวถีบแย่งผูก เลยต้องต้มซุปไก่ด้วยหม้อหุงข้าวส่งแทนโอสถ ผลคือศิษย์ที่งดธัญญาหารมาหลายปี ยอมฟันตัวเองเพื่อขอซุปอีกชาม
“ท่านเจ้าสำนัก เอาขาหมูชิ้นใหญ่ที่สุดมาให้ข้า!”
จู้ฟาน พ่อครัวมนุษย์เงินเดือนจากโลกเดิม ลืมตาตื่นในร่างศิษย์สำนักนอกฝ่ายปรุงโอสถแห่งสำนักเหยียนซาน ร่างเดิมเพิ่งตายเพราะเตาโอสถระเบิด ส่วนยอดเขาตันจวี้ก็เพิ่งโดนเจ้ายอดเขาพานักปรุงโอสถหนีไปอยู่สำนักคู่แข่งเกือบหนึ่งในสาม ทั้งที่สัตว์อสูรกำลังล้อมเขา
ระบบสองตัวลอยมาหาเขาพร้อมกัน จู้ฟานเลือกระบบเทพโอสถทันที ใครจะไม่อยากเป็นเศรษฐีแห่งโลกเซียน แต่ระบบเทพครัวที่ชื่อเสี่ยวลิ่วกลับถีบคู่แข่งกระเด็นแล้วผูกกับเขาเอง มอบสูตรไก่ตุ๋นกับหม้อหุงข้าวจิ๋วให้แทนตำราโอสถ
เป็นพ่อครัวในโลกที่ทุกคนงดธัญญาหารจะมีประโยชน์อะไร ในเมื่อสำนักยังสั่งให้เขาไปปรุงโอสถให้ศิษย์แนวหน้า
คืนนั้น ศิษย์ที่มารับโอสถเจอซุปไก่หม้อใหญ่ ซุปที่รักษาแผลได้จริง เพิ่มพลังได้ดีกว่าโอสถ และอร่อยจนศิษย์พี่ทั้งหลายยอมฟันตัวเองให้เลือดออกเพื่อขออีกชาม วิ่งกลับสำนักไปขนกะละมัง โอ่ง จนถึงรางน้ำม้ามาตักซุป
จากศิษย์ไร้ชื่อ จู้ฟานกลายเป็นพ่อครัวเซียนคนแรกของโลกผู้ฝึกตน ศิษย์ทุกยอดเขายอมตีกันในแดนมายาเพื่อแย่งข้าว รองเจ้าสำนักจอมวางแผนใช้อาหารของเขาไปปั่นหัวสำนักคู่แข่ง สำนักเหยียนซานที่เคยอยู่ท้ายตารางในการประลองใหญ่กลายเป็นตัวเต็ง ราชาอสูรมาต่อคิวแลกของ ผู้ฝึกมารปลอมตัวมากินที่ร้าน และเจ้าสำนักทั้งหลายก็หมดศักดิ์ศรีไปกับชามข้าวชามเดียว
แต่เมื่อเผ่ามังกรกับเผ่าหงส์ลุกขึ้นปิดกั้นโลกและเปิดสงคราม อาวุธลับของสำนักเหยียนซานก็ยังเป็นหม้อหุงข้าวใบเดิม
“บ้านไหนเขาปรุงโอสถด้วยหม้อหุงข้าวกัน?”
“บ้านข้านี่แหละ”