กำลังเปิดหนังสือ
กำลังเปิดหนังสือ
“เห็นไหมว่าใครขโมยของในบ้านไปหมด รีบลุกออกจากโรงพยาบาลไปบอกตำรวจ!”
อวี๋เหมี่ยวเหมี่ยวลืมตาขึ้นมาพร้อมหูที่ถูกดึงจนแทบหลุด เกือบจะบิดคอคนตรงหน้าตามความเคยชินจากสิบปีในโลกวันสิ้นโลก ก่อนจะนึกได้ว่าที่นี่คือปี 1970 ยุคสงบที่ฆ่าคนแล้วต้องติดคุก เจ้าของร่างเดิมเป็นเด็กสาวอายุ 16 ปีที่ถูกทิ้งไว้บ้านยายตั้งแต่แบเบาะ พอกลับมาบ้านก็กลายเป็นคนใช้ของทั้งครอบครัว สอบติดงานโรงงานทอผ้าได้ก็ถูกบังคับให้ยกให้พี่สาว แล้วถูกพี่สาวผลักหัวฟาดมุมโต๊ะ ปล่อยนอนเจ็บอยู่บ้านสามวันจนสิ้นใจ
ผู้รอดชีวิตจากวันสิ้นโลกไม่เคยปล่อยให้ใครรังแกฟรี เธอกวาดของทั้งบ้านเข้ามิติจนเหลือแต่ผนังกับเตียงผุ ๆ ที่ขโมยยังไม่อยากได้ หลบเท้าพ่อจนพ่อล้มฉีกขา มัดแม่ แขวนพี่สาวกับลูกพี่ลูกน้องกับขื่อแล้วตีคืนให้สาสม ตัดขาดกับครอบครัวต่อหน้าตำรวจ ขายตำแหน่งงานเป็นเงินก้อน เรียกค่ายอมความห้าพันหยวน ใครส่งคนมาลอบทำร้าย บ้านคนนั้นก็โล่งจนเหลือแต่กางเกงชั้นในที่สวมติดตัว จากเจ้าพ่อตลาดมืดถึงลูกชายหัวหน้าคณะกรรมการปฏิวัติ ขนเกลี้ยงไม่เหลือซาก แถมยังได้ทองคำเป็นหีบ ๆ กับเรื่องลับที่ไม่ควรมีใครรู้ติดมาด้วย
แล้วเธอก็หอบมิติพิเศษที่ใหญ่เป็นเทือกเขา น้ำพุวิเศษ และเสบียงล้นคลัง ลงชนบทแดนหนาวที่กองการผลิตซั่งเหอ ที่นี่มีหัวหน้ากองใจดีที่เอ็นดูเธอเหมือนหลาน มีป้า ๆ ปากไวแต่ใจอ่อน มีเพื่อนปัญญาชนที่ยอมเป็นพยานให้ มีป่าลึกที่เต็มไปด้วยหมูป่า โสม และของดีที่รอให้ไปเก็บ ทุกวันของอวี๋เหมี่ยวเหมี่ยวจึงวนอยู่กับการทำไร่ ขึ้นเขา ล่าสัตว์ กินเนื้อให้อิ่ม และกักตุนของสำหรับจำศีลหน้าหนาว ส่วนใครกล้าเอาหัวมาชน ไม่ว่าจะเป็นชาวบ้านขี้อิจฉา แก๊งลักพาตัว หรือสายลับที่แฝงตัวอยู่ในหมู่บ้านบนเขา ก็ได้เห็นกันว่าคำว่าบ้านเหลือแต่ฝาหน้าตาเป็นอย่างไร
ยิ่งอยู่นาน โลกนี้ก็ยิ่งมีเรื่องให้ประหลาดใจ ทั้งเสือน้อยขนปุยที่พูดได้ตื่นขึ้นมาในมิติ ทั้งการได้รู้ว่าตัวเองทะลุเข้ามาในนิยายที่พี่สาวคนนั้นเป็นนางเอก และวันหนึ่งในประชุมวิพากษ์กลางลานตากข้าว เธอก็ได้เห็นหน้าคนสองคนที่ไม่คิดว่าจะได้เจออีกในชีวิตนี้ พร้อมกับน้องสาวที่ไม่เคยรู้ว่ามีอยู่ ครอบครัวที่ถูกพรากจากกันกลับมาเจอกันอีกครั้งในยุคที่ต้องระวังทุกฝีก้าว
แต่ยิ่งชีวิตในกองการผลิตซั่งเหอลงตัวเท่าไร อวี๋เหมี่ยวเหมี่ยวก็ยิ่งสงสัยว่าเธอถูกส่งมาที่นี่เพียงเพื่อมาเอาคืนแทนเด็กสาวผู้น่าสงสาร หรือยังมีใครบางคนรอให้เธอทำบางอย่างที่ใหญ่กว่านั้น และเมื่อวันที่คำตอบมาถึง เธอจะยังได้อยู่กับคนที่รักในโลกนี้ต่อไปหรือไม่
ใครรังแกเธอ ต้องเตรียมใจไว้ให้ดี เพราะคนที่เคยขนห้องนิรภัยธนาคารเข้ามิติมานับไม่ถ้วน ไม่เคยเหลืออะไรไว้ให้ใครแม้แต่เส้นผมเดียว