เหลือ 3 เดือนสิ้นโลก ลาออก! ขายบ้านขายรถ ชาตินี้ขอกอดลูกให้รอดหน้าหนาว

ฉันชื่อเสิ่นหว่าน ชาติก่อนฉันอยู่รอดในวันสิ้นโลกมาได้สามปี ฟังดูเก่งใช่ไหม? ไม่เลย ฉันแค่ตายช้ากว่าคนที่รักที่สุด

คืนแรกที่ความหนาวมาถึง โม่โม่ ลูกชายวัยสองขวบของฉันหลับไปบนเตียงเล็กของเขาแล้วไม่ตื่นอีกเลย หลังจากนั้นฉันอยู่ไปวัน ๆ มีแผลยาวจากมุมปากถึงใบหู ทุ่มของที่มีทั้งหมดแลกยาแก้อักเสบสองเม็ด แล้วไปจบชีวิตใต้ซากแผ่นดินไหว

พอลืมตาอีกที มือถือบอกว่า 9 พฤษภาคม 2052 เหลือเวลาไม่ถึงสามเดือนก่อนฝนห่าใหญ่จะตก ลูกยังอยู่ที่โรงเรียนอนุบาล บะหมี่ยังอยู่ในตู้ครัว ทำอะไรก่อนดี? กินบะหมี่ทั้งน้ำตา ไปรับลูก แล้วส่งใบลาออก

เจ้านายถามว่ามีเรื่องด่วนอะไร จะให้ตอบว่าโลกกำลังจะแตกก็กระไรอยู่ ฉันเลยบอกว่าหมอสั่งให้เปลี่ยนวิถีชีวิต ก็ไม่ได้โกหกนี่นา บ้าน รถ ประกัน กองทุน ขายให้หมด อีกไม่นานเงินในบัญชีก็เป็นแค่ตัวเลขอยู่ดี

ปัญหาคือบ้านเล็กเกินจะตุนของ แถมอยู่ชั้นแปด ฉันเลยลองหยดเลือดใส่หยกที่ย่าทิ้งไว้ให้ แลกกับอาการปวดหัวแทบระเบิด ก็ได้มิติบ้านสี่ประสานมาหนึ่งหลัง ลานดินดำสามร้อยตารางเมตร ห้องเปิดได้ห้องเดียว ข้างในว่างเปล่า ฉันน่าจะเป็นเจ้าของมิติที่จนที่สุดในประวัติศาสตร์

เวลาเหลือน้อยลงทุกชั่วโมง ห้องที่เหลือยังเปิดไม่ได้ และฉันไม่รู้เลยว่าหลังแผ่นดินไหวจะมีอะไรตามมาอีก รู้แค่ว่าชาตินี้จะหนาวแค่ไหน โม่โม่ต้องตื่นขึ้นมาทุกเช้า แล้วประตูที่ล็อกอยู่พวกนั้น ต้องทำยังไงถึงจะเปิด?