ข้าบรรลุก่อแก่นปราณแล้ว ระบบเพิ่งจะมาเนี่ยนะ!?

【นิยายเซียนสายฮาเร็มคุณภาพเยี่ยมที่หาได้ยาก ตัวละครฉลาดทันคน พระเอกสุขุมรอบคอบ ดำเนินเรื่องสนุกสนานเบาสมอง รับรองว่าคุ้มค่าแก่การอ่าน!】

……

【ขอแสดงความยินดี! โฮสต์มีอายุครบแปดปีแล้ว ระบบบ่มเพาะเซียนสำหรับมนุษย์ธรรมดาเชื่อมต่อสำเร็จ!】

ลู่หยางมองม่านแสงที่ปรากฏตรงหน้า มุมปากกระตุกอย่างห้ามไม่อยู่

“แปดปี? ระบบ สมองเจ้าโดนประตูหนีบมาหรืออย่างไร? ข้าบรรลุขั้นก่อแก่นปราณแล้ว จะมีอายุแค่แปดปีได้อย่างไร!”

【ภารกิจ: ผู้เฒ่าโม่มีเจตนาชั่วร้าย หมายจะยึดร่างเจ้าหรือหานลี่ศิษย์พี่ของเจ้า จงเอาชีวิตรอด!】

“เหอะ! แค่เศษสวะที่ยังแตะขอบเขตหลอมปราณไม่ได้ด้วยซ้ำเนี่ยนะ? เพียงมันคิดจะยึดร่าง ข้าแค่เป่าลมหายใจครั้งเดียวก็สยบมันได้แล้ว!”

【ภารกิจ: ช่วยจางเถี่ยให้รอดพ้นจากชะตากรรมอันเลวร้ายที่ต้องกลายเป็นหุ่นเชิด!】

“จางเถี่ยก็น่าสงสารอยู่เหมือนกัน ช่วยเขาสักหน่อยก็แล้วกัน”

【ภารกิจ: ร่วมมือกับหานลี่และลี่เฟยอวี่ กวาดล้างพรรคหมาป่าป่าให้สิ้นซาก!】

【ภารกิจ: เอาชนะนักพรตจินกวง สร้างชื่อเสียงสะท้านสำนักเจ็ดเร้นลับ!】

……

“จะให้ยอดฝีมือขั้นก่อแก่นปราณอย่างข้าลดตัวไปเล่นขายของกับพวกเจ้ารึ? ต่อให้ต้องกระโดดลงจากกระบี่บิน ข้าก็ไม่มีวัน—”

【รางวัลภารกิจ: เคล็ดกระบี่ชิงหยวนฉบับสมบูรณ์ โอสถโสมวิญญาณเก้าโค้ง เคล็ดวิชามารแท้พรหมศักดิ์สิทธิ์ สมบัติวิเศษทะลวงสวรรค์ โลหิตแก่นแท้มังกรแท้ ศาสตราเซียน…】

ยังไม่ทันสิ้นเสียงประกาศกร้าว ลู่หยางก็เปลี่ยนสีหน้าฉับพลัน รวดเร็วยิ่งกว่านักแสดงงิ้วเสฉวนเปลี่ยนหน้ากาก!

ความหยิ่งทะนงของยอดฝีมือเมื่อครู่หายวับไปไร้ร่องรอย เหลือเพียงรอยยิ้มแฉ่งที่เปี่ยมด้วยความจริงใจ... จริงใจเสียจนแทบมองเห็นแววตาละโมบ

“ระบบ! เจ้านี่ช่างตาถึงจริง ๆ!”

“ถูกต้องแล้ว! ข้า ลู่หยาง เพิ่งอายุครบแปดขวบหมาด ๆ! วัยกำลังกินกำลังนอนเช่นนี้ หากไม่ได้รับการบ่มเพาะอย่างดี จะเติบโตเป็นยอดคนได้อย่างไร!”

……

หลายปีต่อมา…

ลู่หยางมองเหล่าคู่บำเพ็ญเต๋าสาวงามผู้เลอโฉม แต่ละนางล้วนมีความงามโดดเด่นเหนือผู้ใด

เมื่อนึกย้อนถึงเส้นทางแห่งการบำเพ็ญเซียนที่ผ่านมา รวมถึงสารพัด ‘ความยากลำบากแสนสาหัส’ ที่ตนต้องเผชิญ…

มุมปากของลู่หยางก็ยกสูงขึ้นเรื่อย ๆ จนไม่อาจกดรอยยิ้มเอาไว้ได้อีกต่อไป!