มหาเศรษฐีสายชิลล์: ความสง่างามของผมไม่มีวันล้าสมัย

[ระบบมหาเศรษฐี] [นางเอกคนเดียว] [ชีวิตประจำวันสบายๆ] [ดื่มด่ำกับชีวิต]

โจวสิงลาออกจากงาน ในวันเดียวกับที่เงินหมื่นล้านหยวนปรากฏขึ้นในบัญชีธนาคารของเขาอย่างกะทันหัน

ไม่มีพล็อตเรื่องน้ำเน่าประเภท "แฟนเก่าคบชู้" หรือ "ลูกเศรษฐีมาหาเรื่องถึงที่" เขาเพียงแค่รู้สึกว่าชีวิตคนเราไม่ควรจมอยู่กับการทำงานแบบ 996 (เข้างานเก้าโมงเช้า เลิกสามทุ่ม หกวันต่อสัปดาห์) อีกต่อไป

หลังจากได้รับ [ระบบมหาเศรษฐีสายสุนทรีย์] เขาก็ค้นพบว่าการใช้เงินนั้นถือเป็นศิลปะแขนงหนึ่งเช่นกัน

ไม่ว่าจะเป็นการบูรณะคฤหาสน์สไตล์ตะวันตกโบราณใจกลางเมืองอันพลุกพล่าน การบินไปตัดชุดสูทสุดคลาสสิกที่ถนนซาวิลล์โรว์ (Savile Row) หรือแม้แต่การจับจองไร่องุ่นในโรงไวน์ที่แคว้นเบอร์กันดี...

เคยมีคนถามเขาว่า "คุณมีเงินมหาศาลขนาดนี้ ทำไมไม่ไปกว้านซื้อบริษัท หรือไปตบหน้าพวกที่เคยดูถูกคุณล่ะ?"

โจวสิงยกแก้วกาแฟดริปขึ้นจิบ ทอดสายตามองดูมวลเมฆที่คล้อยม้วนตัวอยู่นอกหน้าต่าง ก่อนจะแย้มรอยยิ้มบางเบา

"ระดับชั้นมันต่างกัน จะไปเสียเวลาทำไม? ผมก็แค่กำลังดื่มด่ำกับชีวิตของตัวเองก็เท่านั้น"