กำลังเปิดหนังสือ
“ฮูหยินเซียว ถ้าอยากให้ข้าว่านอนสอนง่าย ท่านก็ไปนอนในโลงที่เนินหมื่นกระดูกให้ครบเจ็ดวันก่อนสิ”
ตอนที่เซียวอวิ๋นจัวยังไม่ถึงสี่ขวบ ฮูหยินเจียงผู้เป็นแม่เกลียดลูกสาวที่คลอดยากจนเกือบเอาชีวิตไม่รอด แอบสั่งคนใส่นางลงโลง แล้วหามไปทิ้งที่เนินหมื่นกระดูก ป่าช้าเก่าที่ไอหยินหนาจนไม่มีใครกล้าเดินผ่าน ก่อนจะบอกทุกคนในบ้านว่าลูกพลัดหลงไปเอง
สิบสองปีต่อมา ตระกูลเซียวตามหานางจนพบ อวิ๋นจัวในวัยสิบหกกลับเข้าจวนในชุดผ้าฝ้ายเรียบ ๆ แบกห่อผ้าใบใหญ่ที่ดูเหมือนบรรจุหม้อไหจาน พร้อมผีพ่อค้าหนึ่งตนลอยตามมาติด ๆ แม่ที่ไม่เคยรักนางรังเกียจตั้งแต่แรกเห็น คิดแต่จะรีบหาบ้านไกล ๆ ให้แต่งออกไป หลานสาวที่แม่เลี้ยงไว้แทนลูกก็ส่งเสื้อเก่ามาให้ด้วยรอยยิ้มอ่อนหวาน ส่วนบ่าวที่แม่ส่งมาก็ไม่เห็นคุณหนูใหญ่บ้านนอกอยู่ในสายตา
แต่ทุกคนลืมไปว่า เด็กที่รอดจากเนินหมื่นกระดูกมาได้ ไม่ใช่เด็กธรรมดา อวิ๋นจัวคือเจ้าสำนักเสินอิ่น เห็นผี ดูดวง อ่านโหงวเฮ้ง ดูดาว แก้ฮวงจุ้ยได้ทุกอย่าง ห่อผ้าที่ทุกคนดูถูกนั้นเต็มไปด้วยตั๋วเงินกับทองคำ และนางไม่มีความคิดจะยอมใครสักนิด
พี่ชายรองที่ติดแม่ไม่ยอมรับน้องสาว น้องชายตัวแสบท้าทายไม่เลิก เรื่องเลวร้ายในบ้านค่อย ๆ ถูกขุดขึ้นมา ส่วนนอกบ้าน นางจับพระปลอมที่ฆ่าคนกลางลานฟังธรรม ช่วยผีส่งจดหมายถึงพ่อแม่ แฉคนหลอกแต่ง ตามหาความจริงให้ผีเจ้าสาวที่ตายอย่างคับแค้น จนคนทั้งเมืองหลวงพากันตั้งฉายาให้ว่า ตุลาการเซียว และแผงดูดวงเล็ก ๆ ของนางก็ดังไปถึงหูคนในราชสำนัก
เพราะเจ้าสำนักเสินอิ่นทุกรุ่นอายุสั้นและยากจน อวิ๋นจัวจึงมีเป้าหมายง่าย ๆ คือหาเงิน สะสมบุญ ตัดกรรม และมีชีวิตอยู่ให้นานพอจะส่งต่อสำนักให้รุ่นถัดไป ส่วนใครที่คิดจะมาเหยียบนาง ก็ขอให้เตรียมใจรับกรรมของตัวเองไว้ให้ดี
“มีเงินจ้างผีโม่แป้งได้ ตราบใดที่เงินพอ ก็ไม่มีความลำบากไหนที่ข้าต้องทน”