กำลังเปิดหนังสือ
[ แท็กประจำเรื่อง ]
กฎแห่งความปากแข็ง (กลืนน้ำลายตัวเอง) + ยอมสยบให้แต่โดยดี + ย้อนศรความสองมาตรฐาน + บำเพ็ญเพียรก่อนค่อยชิงอำนาจบ้านเมือง + เกมดึงเชือกทางอารมณ์ชายหญิง + พระเอกตอนไม่รักก็คือไม่รักจริง แต่พอรักแล้วยอมทุ่มให้หมดทั้งชีวิต
เสิ่นจิ้งจื้อรู้อยู่แก่ใจมาโดยตลอดว่า ซูน่านชู่ นั้นไม่ใช่คนสงบเจียมตัว
ทว่าชีวิตในวังหลวงมันแสนน่าเบื่อหน่าย การมีเจ้าตัวยุ่งสักคนคอยแยกเขี้ยวลากดินใส่เขาบ้าง ก็ไม่ได้เลวร้ายอะไรนัก
นับแต่นั้นมา เขาก็มีความบันเทิงเพิ่มขึ้นอีกอย่างในแต่ละวัน นั่นคือการอ่านฎีกา ฝึกเขียนอักษร และสั่งสอนกิริยามารยาทให้แม่สาวน้อยจากซูโจวผู้นี้
รู้ตัวอีกที... เขาก็ประคบประงมเอาอกเอาใจนางมานานหลายปีเสียแล้ว
จนกระทั่งซูน่านชู่เริ่มจองหองพองขนขึ้นเรื่อยๆ จนมีส่วนคล้ายคลึงกับ 'เฉินกุ้ยเฟย' ผู้ฉาวโฉ่ในอดีตขึ้นมาทุกที และในยามที่เสิ่นจิ้งจื้อคิดจะยุติเกมกระดานนี้ลง เขากลับเพิ่งถ่องแท้ถึงความจริงบางอย่าง...
ว่าตัวเขานั้น ได้ถลำลึกกลายเป็นผู้แพ้พ่ายไปเสียแล้วโดยไม่รู้ตัว
จะฆ่านางทิ้ง... ก็ทำไม่ลงเสียแล้ว
ความรู้สึกที่เคยหัวเราะเยาะอดีตฮ่องเต้ว่ายอมสูญเสียทุกอย่างเพียงเพื่อความรัก บัดนี้ได้ย้อนกลับมารวงสว่างเข้าใส่ตัวเขาเองในอีกไม่กี่ปีต่อมา
ช่วงแรก : "แค่นางกำนัลต่ำต้อยคนเดียว มีค่าพอให้ข้าต้องลงมือสืบหาความจริงอย่างถี่ถ้วนขนาดนั้นเชียวหรือ?"
ช่วงหลัง : "ข้ายินยอมที่จะลดตัวลงมาอยู่เคียงข้างเจ้า ยินยอมที่จะน้อมกายเพื่อใช้ชีวิตที่เหลือร่วมกับเจ้า และยินยอมที่จะแบ่งปันแผ่นดินนี้ร่วมกับเจ้า"
ช่วงแรก : "หากเจ้ากล้าสอดมือเข้ามายุ่งเรื่องในฝ่ายใน หัวของเจ้าจะเป็นรายต่อไปที่ต้องหลุดออกจากบ่า!"
ช่วงหลัง : "การได้มีภรรยาเช่นเจ้า นับเป็นโชคดีอันสูงสุดในชีวิตของข้า... เสิ่นจิ้งจื้อ"
หมายเหตุจากผู้เขียน (PS):
นิยายเรื่องนี้ ไม่ใช่แนวตัดขาดสะใจ (ตัดสัมพันธ์แบบเด็ดขาด) และ ไม่ใช่แนวสุขนิยมเทพทรู (Wish-Fulfillment) บริบทของเรื่องตั้งอยู่บนสังคมศักดินาโบราณอย่างแท้จริง
นางเอกมีระบบ แต่ระบบมีตัวตนอยู่เฉพาะในโลกขนานเท่านั้น