กำลังเปิดหนังสือ
สิบปีหลังการจากไปของสามี ลู่จิ่นซูได้ย้อนเวลากลับมาในช่วงก่อนที่ทั้งสองจะแต่งงานกัน
หากย้อนเวลากลับไปก่อนวันวิวาห์ คุณยังจะเลือกแต่งงานกับผู้ชายคนเดิมอยู่หรือไม่?
ลู่จิ่นซูตอบตัวเองได้ทันทีว่า... เธอจะแต่ง
เธอกับเจียงเยี่ยนเติบโตมาในลานบ้านเดียวกัน เป็นเพื่อนบ้านข้างเรือนเคียง ชาติก่อนพวกเขาเป็นเพียงคู่สามีภรรยาธรรมดา ไม่เคยมีความรักที่หวานซึ้งหวือหวา ลู่จิ่นซูคิดมาตลอดว่าพวกตนแต่งงานเพื่ออยู่เป็นคู่คิดประคองชีวิตกันไปวัน ๆ แต่ในวันที่เจียงเยี่ยนหมดลมหายใจ มือของเขากลับกุมมือเธอไว้แน่นไม่ยอมปล่อย ซ้ำยังจัดการวางแผนชีวิตครึ่งหลังให้เธออยู่อย่างสุขสบาย ไร้กังวลเรื่องปากท้อง
ตลอดสิบปีที่ไร้เงาเจียงเยี่ยน ลู่จิ่นซูคิดถึงเขาแทบขาดใจทุกคืนวัน
ไม่ใช่ว่าไม่มีความรัก... หากแต่รักลึกซึ้งฝังใจจนมิอาจถอนตัว
เวลานี้เจียงเยี่ยนเพิ่งจะอายุสิบเก้าปี ช่างเคร่งขรึม ไร้เดียงสาเรื่องรัก แถมรูปร่างยังกำยำแน่นตึงเป็นเลิศ
ลู่จิ่นซูรู้สึกราวกับได้ขุมทรัพย์ล้ำค่ากลับคืนมา
ชาตินี้ เธอจะรักเขาให้ชัดเจน เปิดเผย และหมดทั้งหัวใจ!
ลู่จิ่นซู:
"พี่เจียงเยี่ยน กระโปรงตัวใหม่ของฉันสวยไหมจ๊ะ?"
"พี่เจียงเยี่ยน ทำไมใบหูแดงแจ๋แบบนั้นล่ะ?"
"พี่เจียงเยี่ยน แผงอกพี่แน่นจังเลย..."
"พี่เจียงเยี่ยน ชอบฉันบ้างไหมล่ะ?"
"พี่เจียงเยี่ยน พวกเรามาคบหาดูใจกันเถอะนะ"
เจียงเยี่ยนผู้ถูกหยอดจนหน้าแดงลามไปถึงลำคอได้แต่กัดฟันข่มอารมณ์:
"ลู่จิ่นซู เธอ... เธอทำไมถึงไม่รู้จักอายฟ้าดินบ้างเลย!"
ทว่าในดวงตาคมกริบคู่นั้น กลับลุกโชนไปด้วยประกายไฟที่พร้อมจะแผดเผาทุกสิ่งให้มอดไหม้