บ้านให้ลูกชาย หนี้สิบล้านให้ฉัน? ไม่เป็นไร โรงงานนี้ขายข้ามกาลเวลา

คนอื่นเรียนจบแล้วตกงาน ส่วนฉัน เฉินจินเยว่ เรียนจบแล้วล้มละลาย พ่อแม่ทำธุรกิจเจ๊ง จบชีวิตตัวเองหนี ทิ้งไว้แค่กองหนี้กับพินัยกรรมหนึ่งฉบับ เงินสดกับบ้านหลังใหญ่ยกให้ลูกชาย ส่วนลูกสาว? ได้โรงงานกับหนี้สิบล้านไปเต็ม ๆ

ยังไม่พอ ปู่ย่ารีบโยกเงินส่งน้องชายบินหนีไปต่างประเทศ แล้วขนกองของเก่ามาให้ฉัน ประกาศไปทั่วว่าขายได้หลายล้าน คนงานเป็นร้อยที่ค้างเงินเดือนเลยมาล้อมโรงงานรอเงิน ฉันเตะลังนั้นทีเดียว แจกันแตกกระจาย ของเก๊ทั้งกอง!

แต่ท่ามกลางเศษกระเบื้อง มีประตูไม้จิ๋วขนาดเท่านิ้วโป้งกลิ้งออกมา ฉันเพิ่งผลักบานประตูเล็ก ๆ นั้นเปิด ประตูห้องทำงานก็เปิดตาม หนุ่มน้อยชุดโบราณ เสื้อคลุมขนสัตว์ยังมีเกล็ดหิมะเกาะ เดินเข้ามาถามว่า "ข้างนอกหิมะตกหรือ?" ทั้งที่ข้างนอกร้อนสามสิบแปดองศา

เขาจ้องเสื้อกันหนาวที่ค้างโกดังกลางหน้าร้อนตาเป็นประกาย ปลดหยกมังกรจากเอวมาวาง "พวกนี้ข้าเอาหมด!" แถมขอผ้าม่านไปด้วย ส่วนหยกชิ้นนั้น ผู้เชี่ยวชาญตีราคาให้สองล้านแปดแสน... หยวน ไม่ใช่สองร้อยแปดสิบหยวนนะ

แล้วคนงานยืนยันเสียงแข็งว่า ไม่มีใครเดินออกจากห้องนี้เลยสักคน งานนี้ฉันเจอคนหรือผี? ช่างเถอะ ตอนนี้ไม่มีอะไรแย่ไปกว่าหนี้สิบล้านอีกแล้ว ถ้าเขามาอีก ฉันจะขายให้หมดโกดัง!