กำลังเปิดหนังสือ
กำลังเปิดหนังสือ
[อาหาร] + [ชีวิตประจำวัน] + [เบาสมอง] + [ฮีลใจ] + [ไม่มีนางเอก]
‘ลู่เฟิง’ ที่เพิ่งตกงานสดๆ ร้อนๆ ตั้งใจจะปล่อยเช่าร้านอาหารเล็กๆ ที่พ่อแม่ทิ้งไว้ให้ ทว่าเขากลับเปิดใช้งาน ‘ระบบเทพทำอาหาร’ เสียก่อน!
เงื่อนไขคือทุกสัปดาห์จะมีหนึ่งภารกิจ สุ่มเมนูอาหาร และสุ่มเวลาเปิดร้านแบบไม่ซ้ำ!
เมนูธรรมดาๆ ในมือเขากลับกลายเป็นรสสัมผัสระดับสุดยอด จนเหล่านักกินต้องน้ำลายสอ เข้าแถวแย่งชิงกันอย่างบ้าคลั่ง
นักกิน A: “เถ้าแก่ลู่! เสี่ยวหลงเปาลูกนี้อร่อยที่สุดในชีวิตฉันแล้ว!”
นักกิน B: “เพื่อจะได้กินเสี่ยวหลงเปาของคุณ ฉันโยนเครื่องชั่งน้ำหนักทิ้งไปแล้วเนี่ย!”
นักกิน C: “เถ้าแก่ลู่ เพิ่มผัดหมี่ให้อีกจานได้ไหม ถ้าไม่ยอม...ฉันจะลงไปนอนดิ้นตรงนี้จริงๆ ด้วย!”
แต่แล้ว บรรดานักกินที่ถูกรสชาติอาหารสยบ ต่างเริ่มไม่พอใจกับเวลาเปิดร้านตามใจตัวเองของลู่เฟิง...
นักกิน D: “เถ้าแก่ลู่ เปิดร้านสามทุ่มมันดึกไปไหม? เปิดเร็วขึ้นหน่อยเถอะ อย่าบีบบังคับให้ฉันต้องร้องขอเลย!”
นักกิน E: “อะไรนะ?! เปิดร้านตอนตีสาม? เถ้าแก่ลู่ คุณจะหลุดโลกเกินไปแล้วมั้ง!”
นักกิน F: “ตีสามแล้วนะเถ้าแก่ ทำไมยังไม่เปิดอีกเนี่ย? ถ้าไม่ได้กินฝีมือคุณ ฉันได้อดตายจริงๆ แน่!”
……
นักกิน N: “ช่วยด้วยครับ! ฉันถ่างตารออยู่หน้าร้านเถ้าแก่ลู่มาทั้งคืนแล้ว มีใครบอกได้บ้างว่าสัปดาห์นี้เปิดกี่โมงกันแน่?!”
ความเป็นจริงพิสูจน์แล้วว่า ขอแค่อาหารรสชาติเด็ดดวง ต่อให้เงื่อนไขจะประหลาดพิสดารแค่ไหน ก็หยุดยั้งก้าวเท้าของเหล่าสายกินไม่ได้!
นักร้องชื่อดัง: “ฉันตัดสินใจแล้ว จะจัดคอนเสิร์ตที่เมืองเจียงเฉิงสักหนึ่งสัปดาห์... ไม่สิ! หนึ่งเดือนไปเลย!”
ปรมาจารย์ทางการแพทย์: “ไม่อยากออกจากเมืองเจียงเฉิงเลย โรงพยาบาลไหนรับสมัครหมอบ้าง? ขอแค่ยิ่งใกล้ร้านอาหารตระกูลลู่เท่าไหร่ยิ่งดี!”
ทหารเกษียณอายุ: “ว่าไงนะ?! มีคนจะกว้านซื้อร้านอาหารตระกูลลู่เหรอ? เสี่ยวหลี่! ไปเรียกหมวดกองกำลังคุ้มกันมากับอั๊วเดี๋ยวนี้!”
เชฟใหญ่ระดับรัฐพิธี: “อาจารย์ลู่! ได้โปรดเถอะครับ! รับผมเป็นศิษย์ด้วย!”