สองขวบก็เอาอยู่ ตระกูลใหญ่ทั้งบ้านสวามิภักดิ์เจ้าหนูนุ่มนิ่ม

267 ตอน แปลจบแล้ว ทยอยลง

สี่เป่าเป็นเด็กหญิงวัยสองขวบที่โตมาในสถานสงเคราะห์ชิงหยาง พูดยังไม่ชัด แต่ใจกว้างและปากหวานกับทุกคน วันหนึ่งมีชายหน้าเคร่งเดินเข้ามาบอกว่าเขาคืออาคนที่สองของเธอ และพาเธอกลับไปยังบ้านตระกูลใหญ่ที่เธอเป็นเจ้าของโดยกำเนิดแต่ไม่เคยรู้จัก

บ้านหลังนั้นมีทุกอย่างยกเว้นเสียงหัวเราะ คุณปู่ทวดเลี้ยงปลาคาร์ปเป็นชีวิตจิตใจ พี่ ๆ ในบ้านโตมาแบบผู้ใหญ่เกินวัย ญาติแต่ละคนพูดกับกันด้วยความสุภาพที่เย็นเฉียบ และที่ชั้นบนสุดมีพ่อของเธอซึ่งป่วยซึมเศร้าจนไม่ออกจากห้องมานาน

สี่เป่าไม่รู้เรื่องพวกนั้นเลย เธอรู้แค่ว่าปลาในบ่อน่ากินมาก คุณปู่ทวดแอบกินขนมแล้วไม่แบ่ง พี่ชายต้องมีคนคอยหาตัว และคนที่อยู่ในห้องมืดชั้นบนน่าจะอยากมีคนไปปลุกตอนเช้า วันแล้ววันเล่า เด็กที่พูด "หนูช้อบกิ๊น" กับ "ฮู้แย้ว" ก็ค่อย ๆ ละลายบ้านที่แข็งเป็นน้ำแข็งทั้งหลัง จากคนที่ทุกคนคิดว่าต้องช่วยกันดูแล กลายเป็นคนที่ดูแลหัวใจของทุกคนไปโดยไม่รู้ตัว

เรื่องอบอุ่นเบา ๆ อ่านสบาย ไม่มีตัวร้ายให้แค้น ไม่มีรักสามเส้า มีแต่บ้านหลังหนึ่งที่ค่อย ๆ กลับมาหัวเราะได้อีกครั้ง