กำลังเปิดหนังสือ
เป่ยฉีคือยุคที่คนแข็งแรงกลืนกินคนอ่อนแอ หลิวเถาจื่อไม่มีระบบหรือของวิเศษ มีเพียงกำลัง สติ และความเด็ดขาด จากสามัญชนริมแม่น้ำ เขาจะไต่ขึ้นสู่จักรพรรดิผู้รวมแผ่นดิน
รัชศกเทียนเป่าปีที่สิบ แผ่นดินเป่ยฉีวิปริตยิ่งกว่าเรื่องผี ศพถูกทิ้งลงแม่น้ำจนปลากินเนื้อคน ทหารฆ่าชาวบ้านเป็นผักปลา ขุนนางและผู้มีอำนาจต่างกัดกินผู้ที่อยู่ต่ำกว่า ราวกับความโหดร้ายเหล่านี้เป็นเรื่องธรรมดาของโลก
ท่ามกลางยุคเช่นนั้น “หลิวเถาจื่อ” ชายหนุ่มผู้ข้ามมิติมาอยู่ในโลกที่ชีวิตคนไร้ค่ายิ่งกว่าผักปลา ไม่มีระบบ ไม่มีของวิเศษ และไม่มีวิชาเซียนคอยช่วยเหลือ มีเพียงร่างกายอันแข็งแกร่ง สติที่เยือกเย็น และความเด็ดขาดที่ไม่ยอมปล่อยให้ผู้ใดเหยียบย่ำตนตามใจชอบ
จากสามัญชนไร้ชื่อ เขาค่อยๆ ก้าวเข้าสู่กฎหมาย ระบบราชการ และสนามรบ ยิ่งไต่สูงก็ยิ่งมองเห็นด้านเน่าเฟะของบ้านเมืองชัดเจนขึ้น ศัตรูจากเดิมที่เป็นเพียงอันธพาลและขุนนางท้องถิ่น ค่อยๆ กลายเป็นตระกูลใหญ่ แม่ทัพ และผู้มีอำนาจที่สามารถชี้เป็นชี้ตายผู้คนทั้งเมือง
ในยุคที่คนแข็งแรงกลืนกินคนอ่อนแอ ผู้ที่ไม่อยากกลายเป็นเหยื่อก็มีเพียงต้องแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ
เส้นทางของสามัญชนผู้หนึ่งจึงเริ่มต้นจากริมแม่น้ำจางสุ่ย ผ่านการช่วงชิงอำนาจและสงครามเหนือใต้ ทีละก้าวจากคนไร้ชื่อ สู่ผู้สร้างกองทัพ ผู้เปลี่ยนแปลงบ้านเมือง และท้ายที่สุดคือจักรพรรดิผู้หมายจะยุติกลียุคและรวมแผ่นดินให้เป็นหนึ่งเดียว