(ฟรี 100) ทะลุมิติยุค 60: เปิดฉากมาก็โดนฝากเด็กก่อนสิ้นใจ

ชาติก่อน ผมคือประธานกลุ่มบริษัทใหญ่ มีขบวนรถ มีบอดี้การ์ด มีทุกอย่าง ยกเว้นเวลา ผมขอให้พากลับไปนอนบนเตียงเตาในบ้านอิฐแดงหลังเก่าที่หมู่บ้านบนเขา แล้วหลับตาลงตรงนั้นอย่างเงียบ ๆ

ตื่นมาอีกที… ปี 1960 ผมกลายเป็น "สวี่เจี้ยนกั๋ว" เด็กกำพร้าวัย 15 แห่งหมู่บ้านซานเต้าเหลียง พ่อแม่ถูกน้ำป่าพัดหายตั้งแต่ผมอายุ 8 ขวบ ในบ้านมีหมั่นโถวข้าวโพดค้างคืนสองก้อนกับข้าวฟ่างก้นโอ่ง ส่วนแหวนวงเดียวที่ติดตัวมาจากชาติก่อน? หายไป เหลือแค่รอยเขียวจาง ๆ รอบนิ้ว

เช้าแรกของชีวิตใหม่ ผมยังเดินไม่ทันถึงกลางหมู่บ้าน ก็เจอนักพรตเฒ่าหัวแตกนอนจมกองเลือดอยู่ใต้เนินเขา ข้าง ๆ คือเด็กหญิงในชุดนักพรตตัวเล็กแค่สามขวบ ตัวร้อนจี๋ ร้องไห้จนแทบไม่มีเสียง

"ช่วยศิษย์ของข้าด้วย"

นั่นคือคำขอสุดท้ายของท่านนักพรต พร้อมห่อผ้าน้ำมันที่ข้างในมีป้ายหยกดำสนิท… เนื้อหยกแบบเดียวกับแหวนของผมเป๊ะ

ข้าวในหม้อตัวเองยังไม่พอกิน จะเอาอะไรไปเลี้ยงเด็กอีกคน? ไม่รู้เหมือนกัน รู้แค่ว่าคืนนั้น ตอนที่ "หมิงเจิน" หายใจรวยรินอยู่บนเตียงเตา ผมวางป้ายหยกลงบนอกของเธอ แล้วแสงสีเขียวก็พุ่งเข้ามาในรอยแหวนบนนิ้วของผม…