กำลังเปิดหนังสือ
ฉัน เสิ่นเว่ยยาง ภรรยาที่แต่งเข้าตระกูลเหลิ่งอย่างถูกต้องตามกฎหมาย กำลังจะบอกข่าวดีว่าตัวเองตั้งท้อง แต่ยังพูดไม่ทันจบประโยค สามีก็ชิงพูดก่อนว่า "เราหย่ากันเถอะ" เพราะเหอฉู่ ผู้หญิงอีกคนของเขา ท้องแล้ว
ฉันบุกไปตบเมียน้อยหนึ่งฉาด เธอก็ล้มลงร้องไห้เหมือนซ้อมมา เหลิ่งหวยจิ่นอุ้มเธอขึ้นรถ ผลักฉันล้มคว่ำกลางถนน ส่วนรถคันที่ฉันโบกให้ช่วยพาไปโรงพยาบาล? คนขับยิ้มเย็นแล้วบอกว่า "ประธานเหลิ่งสั่งให้มาส่งคุณครับ" ก่อนเหยียบคันเร่งพุ่งชนราวกั้น ส่งฉันดิ่งลงทะเลลึก
ฉันควรตายไปแล้ว แต่ลูกในท้องไม่ยอมให้ตาย สี่ปีต่อมาฉันกลับมาพร้อมเด็กสี่คน ลูกชายคนโตปากร้ายกว่าแม่ ลูกชายคนรองเป็นดาราเด็ก ลูกสาวขี้แยแต่ละครเก่ง และลูกชายคนเล็กที่ร่างกายอ่อนแอที่สุด
เรื่องแรกที่ต้องสะสางคือคนในบ้านของตัวเอง ลุงกับป้าสะใภ้เอาบ้านหลังเก่าที่คุณตาทิ้งไว้ให้แม่ฉันไปขายเข้าลานประมูลใต้ดิน แถมยังมีหน้ามาถามว่า "ใครจะรู้ว่าเธอฟื้นจากศพได้" ได้ ถ้าอยากเจอศพที่ลุกขึ้นมาทวงของ เดี๋ยวจะจัดให้
แต่คืนประมูลนั้น สินค้าชิ้นที่พีคที่สุดไม่ใช่บ้าน เป็นผู้ชายถอดเสื้อนอนอยู่ในกรง และหน้าตาเหมือนอดีตสามีของฉันเป๊ะ เขาลืมตาขึ้นแล้วเล็งปืนมาที่หน้าผากฉัน ถามว่าฉันจะให้ราคาเท่าไร
ฉันยิ้มตอบไปว่า 9.9 หยวน ส่งฟรี ของแบบนี้แพงกว่านั้นฉันก็ไม่เอา... แล้วเขาตอบกลับมาคำเดียว "ตกลง"