จวนโหวสูบวาสนาข้าไป 14 ปี วันนี้ข้าแค่มาดูว่าต้องเตรียมโลงกี่ใบ

ข้าชื่อเผยเจาหยวน ชาติก่อนเป็นบรรพชนแห่งสายวิชาลึกลับ ใครอยากให้ข้าทำนายสักครั้งยังต้องต่อคิวจนหัวโต ชาตินี้ตั้งใจมาเกิดเพื่อเสวยสุข… ผลคือ ถูกสลับตัวตั้งแต่ในผ้าอ้อม

สิบสี่ปีในจวนอู่อันโหว ได้อะไรบ้าง? มือเต็มไปด้วยแผลหิมะกัด ผ้าปะชุน ข้าวไม่ครบมื้อ เรียกท่านแม่ครั้งเดียวก็ถูกลากไปเฆี่ยนจนเลือดนองพื้น ส่วนองค์ชายสามที่เคยตามจีบ ตอนนี้กลับใจดีถึงขั้นยอมรับข้าไปเป็นอนุชั้นต่ำ น่าซึ้งน้ำใจจริง ๆ

แต่พอวิญญาณข้ากลับมาครบ สิ่งแรกที่เห็นคือค่ายกลชิงวาสนาโบราณกลางหอบรรพชนของจวนโหว ที่แท้พวกเขาสูบโชคของจวนซู่กั๋วกง บ้านพ่อแม่แท้ ๆ ของข้า มาเลี้ยงลูกชายตัวเองทั้งสี่จนรุ่งโรจน์ ส่วนพี่ชายแท้ ๆ ทั้งสี่ของข้า คนหนึ่งพิการ คนหนึ่งขี้โรค คนหนึ่งกลัวผู้คน อีกคนเสเพลไม่เอาไหน

ข้าแค่เอ่ยปากว่าองค์ชายจะมีเลือดตกยางออก เขาก็หัวฟาดหินต่อหน้า ข้าแค่บอกท่านโหวว่าฮูหยินมีชายอื่น คนของเขาก็ลากชายหนุ่มที่ซ่อนอยู่บนเตียงฮูหยินออกมาได้จริง ๆ ทั้งเมืองหลวงพากันด่าว่าปากข้าเป็นอัปมงคล

ช่างเถอะ ข้าอยากนอนเฉย ๆ ใจจะขาด แต่บ้านจนขนาดนี้ พี่ชายก็สภาพนั้น… ค่ายกลเริ่มคลายแล้ว วาสนาที่ถูกชิงไปจะไหลกลับทีละหยด ส่วนจวนโหวจะต้องรับแรงสะท้อนกลับเท่าไร ข้าว่าเตรียมโลงไว้ก่อนดีกว่า