กำลังเปิดหนังสือ
ผมผ่อนบ้านคนเดียวมาสามปี ตกงานวันเดียวกัน เมียยังว่าเลือกผมคือความผิดพลาดที่สุด หอบกระเป๋าใบเดียวออกจากบ้าน นั่งรถเมล์สาย 44 ครบรอบก็ได้ฝีมือซ่อมเครื่องดนตรีขั้นเทพ ต่อไปมีปีนผา ดำน้ำ ต่อสู้!
ฉินอวิ๋น โปรแกรมเมอร์วัย 28 ในปักกิ่ง เงินเดือนสองหมื่นห้า โอนให้เมียเดือนละหมื่นห้า ผ่อนคอนโดคนเดียว เหลือติดกระเป๋าห้าพันหยวน เหนื่อยไหม? เหนื่อย บ่นไหม? ไม่เคย
จนเช้าวันที่โปรเจกต์ล่มและบริษัทยุบทั้งทีม ซ่งหยาภรรยาคนสวยกลับทวงเงินเดือนไปเที่ยวบ่อน้ำร้อนกับเพื่อน แถมสั่งให้ซื้อวอลนัตหมวกขุนนางราคาแสนห้าเป็นของขวัญวันเกิดหกสิบปีของพ่อตา ไม่มีเงินเหรอ? "ก็ไปขอแม่คุณสิ แม่คุณอยู่คนเดียว จะใช้เงินทำอะไร"
ประโยคเดียว เชือกที่ตึงมาสามปีก็ขาดผึง "ซ่งหยา เราหย่ากันเถอะ"
เขาหิ้วกระเป๋าเดินทางใบเดียวที่จุของทั้งชีวิตได้หมด เดินออกจากบ้านโดยไม่ขออะไรสักอย่าง แต่จังหวะที่จับหูกระเป๋า แผงหน้าจอสีฟ้าก็เด้งขึ้นกลางอากาศ ระบบเช็กอินเปิดใช้งาน! ภารกิจแรก? นั่งรถเมล์สาย 44 วนรอบเมืองให้ครบหนึ่งรอบ แค่นั้นจริง ๆ
ฟังดูไร้สาระ จนกระทั่งเท้าแตะป้ายรถเมล์อีกครั้ง ความรู้ซ่อมเครื่องดนตรีทั้งจีนและฝรั่งไหลเข้าหัวภายในหนึ่งนาที ฝีมือที่คนธรรมดาต้องฝึกกันหลายชาติ เขาได้มาฟรี ๆ ระหว่างนั่งรถเมล์ ส่วนแม่ที่บ้านพอรู้ข่าวหย่า? ประกาศจะออกไปจุดประทัดฉลอง!
แล้วเช็กอินจุดต่อไปจะพาเขาไปไหน? ปีนผา ดำน้ำ ต่อสู้ เล่นสกี เอาชีวิตรอดในป่า...ไปจนถึงปรับแต่งยีน จนฉินอวิ๋นต้องถามตัวเองว่า "นี่ผมยังเป็นคนอยู่หรือเปล่าวะ?"