กำลังเปิดหนังสือ
กำลังเปิดหนังสือ
ข้าตรากตรำทำงานจนร่างพัง เป็นอัมพาตนอนรอความตายอยู่ในกระท่อมผุพัง ทว่าก่อนสิ้นใจ ไอ้สามีสารเลวกับลูกทรพีทั้งสองกลับเดินมาหัวเราะเยาะข้างเตียง แล้วเฉลยความจริงสุดบัดซบ... ลูกชายสองคนที่ข้าฟูมฟักจนโตไม่ใช่ลูกแท้ ๆ ของข้า แต่เป็นลูกของมันกับนังแม่ม่ายชู้รัก! ส่วนลูกในไส้ของข้ากลับถูกสลับตัวไปตกระกำลำบากประหนึ่งหมาจรจัด ข้าแค้นจนกระอักเลือดตายตาไม่หลับ!
แต่สวรรค์คงกลัวข้าจะอาละวาดในปรโลกกระมัง ถึงได้ถีบข้าให้ย้อนเวลากลับมาในร่างตอนที่ยังไม่พิการ! ครั้งนี้หรือข้าจะยอมเป็นวัวเป็นควายให้พวกมันสูบเลือดสูบเนื้ออีก? แล้วยิ่งไปกว่านั้น เลือดที่เปื้อนกำไลไม้ยังเปิด ‘ประตูมิติ’ ลึกลับขึ้นมาอีกบาน พอข้าคลานผลักประตูเข้าไป... เอ๊ะ ที่นี่ที่ไหนกัน? ทำไมมีกำแพงปูหยกขาววับวาว แถมพวกผียังยืนต่อคิวซื้อผักกันหน้าสลอน?
ผีที่ไหนจะมีขาแถมมีเงาหัวล่ะแม่เฒ่า! ข้าถึงได้รู้ว่าที่นี่คือ ‘ยุคปัจจุบัน’ ในอีกหลายร้อยปีข้างหน้า แถมยังได้พบกับดวงวิญญาณพี่สาวที่มาแชร์มิติร่วมกันอีก งานนี้ยุคปัจจุบันมีอาหาร ยารักษาโรค และเสบียงไม่อั้น ส่วนยุคของข้ามีของเก่าเครื่องเคลือบที่คนยุคโน้นแย่งกันซื้อในราคาลิบลิ่ว แลกของข้ามภพกันแบบนี้ มีหรือแม่เฒ่าอย่างข้าจะไม่รวยจนสะเทือนฟ้าดิน!
ลูกทรพีที่เลี้ยงไม่เชื่องน่ะหรือ? ไสหัวไปให้พ้น! สามีสารเลวกับนังชู้รักน่ะหรือ? เตรียมตัวกราบกรานขอชีวิตได้เลย! ยิ่งกลียุคข้าวยากหมากแพงกำลังจะมาเยือน ข้าก็ยิ่งต้องเร่งกักตุนเสบียงให้ล้นฉาง พร้อมกับทวงคืนทุกสิ่งทุกอย่างกลับมาให้ลูกในไส้ที่แท้จริง
พวกคนชั่วที่เคยเหยียบย่ำข้า... ล้างคอรอไว้เถอะ ชาติใหม่ของแม่เฒ่าเหยาคนนี้ จะสั่งสอนให้รู้เองว่า นรกบนดินมันร้อนแรงแค่ไหน!