กำลังเปิดหนังสือ
"พี่ใหญ่ เจ้าเป็นเสาหลักของบ้าน เจ้าต้องยอมให้น้องชายของเจ้า"
ในชาติที่แล้ว จ้าวซานเหอถูกล้างสมองด้วยคำสาปนี้และทำงานเยี่ยงม้าลากรถไปตลอดทั้งชีวิต เขาเทจนหมดกระเป๋าเพื่อสนับสนุนเส้นทางการเป็นข้าราชการของน้องรอง และช่วยน้องสามสร้างบ้าน ส่งผลให้ภรรยาที่กำลังตั้งครรภ์ของเขาถูกบีบให้ต้องไปทำงานในไร่นาจนตายไปพร้อมกับลูกในท้อง โดยไม่มีแม้กระทั่งหลุมศพที่เหมาะสม ลูกสาวของเขาซึ่งเป็นไข้กลายเป็นใบ้เพราะไม่มีเงินรักษา และท้ายที่สุดก็ถูกน้องสามขายให้แก๊งค้ามนุษย์เพื่อเอาเงินสินสอด! เขาตรากตรำทำงานจนตัวตาย ในขณะที่ญาติพี่น้องปลิงดูดเลือดเหล่านั้นสนใจเพียงแค่การแย่งชิงมรดก และไม่หลั่งน้ำตาให้สักหยดเดียว!
สวรรค์มีตา! เมื่อเขาลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง เขาก็กลับมาอยู่ในฤดูหนาวอันเหน็บหนาวของปี 1980
ในวันนี้ น้องรองสวมรองเท้าผ้าฝ้ายคู่ใหม่ที่หลินซิ่วเย็บจนตาแทบบอด และดื่มข้าวต้มข้นที่แม่แอบใส่น้ำตาลให้ เขาถูกสั่งให้ไปตักน้ำด้วยเท้าเปล่าอย่างดูถูกเหยียดหยาม น้องสามเผาริบบิ้นสีแดงที่เขาซื้อให้ลูกสาวแล้วพูดพร้อมแสยะยิ้มว่า "ขายเด็กคนนั้นซะ แล้วข้าจะได้เงินมาเป็นค่าสินสอด!" เมื่อมองดูภรรยาและลูกสาวที่นั่งคุดคู้อยู่ตรงมุมห้องกำลังกินขนมปังข้าวโพดแช่แข็ง จ้าวซานเหอก็หัวเราะออกมาด้วยความโกรธ
ไปลงนรกซะเถอะกับคำว่าพี่ชายคนโตเปรียบเหมือนพ่อ! เขาตบโต๊ะคว่ำและตะโกนลั่น "แบ่งสมบัติแยกบ้านกัน! คายเงินที่หามาด้วยความยากลำบากของข้าออกมาให้หมด! ข้าไม่ทนอยู่อย่างนี้อีกต่อไปแล้ว!"
ในชาตินี้ เขาตั้งใจแน่วแน่ว่าจะใช้ชีวิตให้ต่างออกไป! เขาจะแบกปืนยาวกระบอกเก่า ปลุกสุนัขเทพของเขา และมุ่งหน้าเข้าสู่เทือกเขาฉางไป๋ที่ทอดยาวกว่า 800 ลี้! เขาจะแกะรอยและจับตัวเซเบิลชั้นเลิศท่ามกลางหิมะ ยิงพญาหมูป่าหนักพันชั่งให้ล้มลง และขุดหาสมบัติในป่าลึกเพื่อค้นหาโสมคนอายุร้อยปี! ในยุคสมัยที่เต็มไปด้วยทองคำนี้ เขาสาบานว่าจะชดใช้สิ่งที่เขาติดค้างภรรยาและลูกสาวให้มากกว่าเดิมเป็นพันเท่า เพื่อให้พวกเธอได้สวมใส่ทองและเงิน และได้กินเนื้อทุกวัน!
ส่วนครอบครัวแวมไพร์พวกนั้นน่ะหรือ?
เมื่อเห็นจ้าวซานเหอสร้างบ้านอิฐแดงและขับรถ ญาติพี่น้องของเขาที่กำลังหนาวเหน็บและหิวโหยอยู่ในบ้านผุๆ พังๆ ต่างคุกเข่าร่ำไห้อยู่หน้ารถหรูของเขาเพื่อขอร้องให้ยกโทษให้ จ้าวซานเหอโยนกระดูกให้สุนัขล่าเนื้อพันธุ์วูล์ฟฮาวด์ตัวใหญ่ของเขาอย่างเย็นชา
"อยากกินเนื้อรึ? แม้แต่หมายังได้กิน แต่พวกเจ้าแม้แต่น้ำแกงก็อย่าหวังจะได้เลย!"