กำลังเปิดหนังสือ
กำลังเปิดหนังสือ
ฉันชื่อเวินซี ทำงานโต้รุ่งจนหัวใจวายตาย ลืมตาอีกทีก็อยู่ในยุค 70 ในร่างสะใภ้ตัวโตน้ำหนักเกือบสามร้อยชั่ง ที่นอนจับไข้อยู่ในห้องเก็บฟืน เพราะเมื่อวานน้องสามีผลักตกแม่น้ำ
ทนมาสามปีเพื่ออะไร? เพื่อสามีที่รีบกลับกองทัพตั้งแต่คืนวันแต่ง แล้วไปแต่งงานกับลูกสาวผู้นำ ส่วนทะเบียนสมรสของเรา…ปลอมมาตั้งแต่ต้น บ้านซ่งหลอกแต่งก็เพื่อฮุบสินเดิม แล้วเก็บฉันไว้เป็นคนใช้ฟรี พ่อแม่ถูกส่งไปใช้แรงงานในชนบท ก็เลยรังแกได้ตามใจ
ตื่นมาเช้าแรก น้องสามีเอื้อมมือมากระชาก ฉันหักข้อมือให้ แม่สามีง้างมือจะตบ ฉันตบคืนก่อน มื้อเช้าวันนั้นทั้งบ้านไม่มีใครกล้านั่งก่อนฉัน แถมยังช่วยกันชิมให้ดูว่าไม่ได้ถ่มน้ำลายใส่ข้าว
จากนั้นก็ได้เวลาทวงของคืน เงินสามพันหยวน ทองแท่งยี่สิบแท่ง และทุกอย่างที่ซื้อด้วยเงินสินเดิมของฉัน ตั้งแต่ตู้ เตียง ไก่ หมู ยันต้นแอปเปิลกลางลาน ขนเข้ามิติจนบ้านอิฐเหลือแต่โครง ส่วนนาฬิกาข้อมือคู่ที่หายไป เดาว่าคงอยู่กับผัวปลอมที่กองทัพ งั้นก็ถือทะเบียนปลอมไปทวงความยุติธรรมถึงที่เลยแล้วกัน
แต่ยังไม่ทันขึ้นรถไฟ คืนนั้นที่เรือนรับรองหน้าสถานีกลับมีเสียงปืนดังขึ้น ฉันถูกจับเป็นตัวประกัน และมีทหารร่างสูงคนหนึ่งล้มลงตรงหน้าในสภาพเลือดท่วมตัว…