กำลังเปิดหนังสือ
“ตรุษจีนปีนี้ ถ้าไม่พาแฟนกลับบ้าน ก็เตรียมตัวไปนัดบอดได้เลย!” หลังจากหลิ่วหรูเยียน สาวสวยประจำคณะ สารภาพรักและตามจีบเขามานานถึง 99 วัน หลินเฟิงก็ถูกแม่เร่งให้หาแฟนเสียที เขารู้ดีว่าถ้ายังไม่มีแฟน ครอบครัวต้องจับเขาไปนัดบอดแน่ ๆ จึงตัดสินใจตอบรับคำสารภาพรักของหลิ่วหรูเยียน ใครจะคิดว่าเธอกับกลุ่มเพื่อนกลับหัวเราะเยาะเขาทันที! “ที่ฉันสารภาพรักกับนาย ก็แค่พนันกับเพื่อนเอาไว้เท่านั้นแหละ” “ผู้ชายก็เป็นแบบนี้กันหมด! ปกติทำเป็นเย็นชาแค่ไหน พอโดนลองใจนิดหน่อยก็ไปไม่เป็นแล้ว” “สารภาพรัก ไม่ได้แปลว่าชอบนะ!” “ถ้านายไม่หล่อ ใครจะเสียเวลามองนายเป็นครั้งที่สอง?” ได้ยินอย่างนั้น หลินเฟิงกลับหัวเราะ “เธอบอกว่าสารภาพรักไม่ได้แปลว่าชอบ งั้นฉันตอบตกลงก็ไม่ได้แปลว่าหลงเธอเหมือนกัน” “ฉันเห็นว่าเธอตามจีบมาตั้ง 99 วัน ก็เลยยอมตกลงด้วย” “ที่บ้านเร่งให้หาแฟน ฉันแค่จะพาเธอไปให้ครอบครัวเลิกบ่นเท่านั้นเอง” เพิ่งตอกกลับจนหลิ่วหรูเยียนหน้าชา หลินเฟิงก็ได้รับสายจากดาวมหาวิทยาลัย— เธอบอกว่าตอนนี้อยู่โรงพยาบาล และกำลังจะคลอดลูก! ให้เขารีบมาลงชื่อในเอกสารเดี๋ยวนี้! หลินเฟิงถึงกับอึ้ง… หา? เขาไปมีลูกกับดาวมหาวิทยาลัยตั้งแต่เมื่อไหร่? หรือว่าผู้หญิงในคืนนั้น…จะเป็นเธอ?! นับจากนั้น คุณพ่อมือใหม่อย่างหลินเฟิงก็ยุ่งอยู่กับการดูแลลูกแฝดทั้งสอง “แม่ครับ ตรุษจีนปีนี้ผมไม่พาแฟนกลับบ้านแล้วนะ” “เอ่อ…แม่สะดวกมาช่วยอุ้มหลานหน่อยไหมครับ?” แม่หลิน: “อะไรนะ?! พูดอีกทีซิ!”