ทะลุมิติมายุค 70 ใครจะยอมทำงานหนักกันล่ะ ขอเอาซาลาเปาไปล่อลูกหมาป่ามาช่วยงานดีกว่า!

ลู่ซีเฉิง คุณหนูใหญ่จากศตวรรษที่ 21 ทะลุมิติมาสู่ยุค 70 พร้อมกับคฤหาสน์หลังน้อยของเธอ แม้จะโชคร้ายไปสักหน่อย แต่ยังดีที่แม่หนูน้อยคนนี้หน้าตาสะสวยเหมือนเธอในชาติก่อนไม่มีผิดเพี้ยน แถมยังมีพ่อแม่และครอบครัวที่คอยรักใคร่เอ็นดู

ก็แค่ต้องลงสู่ชนบทไม่ใช่หรือไง เธอจะไปปฏิรูปชนบท หรือชนบทจะมาปฏิรูปเธอกันแน่ เดี๋ยวก็รู้!

ก้มมองฝ่ามือที่แดงเถือกจากการหักข้าวโพดเพียงไม่กี่ฝัก ลู่ซีเฉิงก็ร้องไห้กระซิก : ทำไร่ไถนามันเหนื่อยเกินไปแล้ว เธออยากกลับบ้าน!

ฮั่วจิ้งชวน เป็น 'ลูกหมาป่า' ชื่อดังประจำหมู่บ้าน เวลาชกต่อยก็สู้ยิบตาไม่กลัวตาย ใครต่อใครต่างก็หวาดกลัวเขา จะมีก็แต่ยุวชนหญิงผู้บอบบางคนนั้นที่ดูเหมือนจะอ่านสีหน้าคนไม่ออก ชอบมาป้วนเปี้ยนอยู่ตรงหน้าเขา ทำเอาเขารู้สึกว้าวุ่นใจไปหมด

ฮั่วจิ้งชวน : "เลิกตามฉันสักที!"

ลู่ซีเฉิงประคองซาลาเปาไส้เนื้อลูกโตที่ใหญ่กว่าหน้าตัวเองไว้ ชูมือน้อยๆ ขึ้นสูง แล้วยื่นส่งให้ : "ฉันก็แค่อยากเลี้ยงซาลาเปานายไง!"

ถ้าไม่กินซาลาเปาของฉัน แล้วฉันจะหน้าด้านขอให้นายช่วยทำงานได้ยังไงล่ะ... เธอฉลาดจะตายไป ทั้งกองพลนี้มีแค่ผู้ชายร่างสูงตรงหน้าที่ทั้งไร้พ่อขาดแม่แถมยังทำงานเก่ง ถ้าเธอขอให้เขาช่วยทำงาน ก็จะไม่มีคนในครอบครัวของเขามาคอยหาเรื่องเธอแล้ว!

คำเตือน : ชาติก่อนนางเอกอายุยังน้อย เป็นประเภทที่ไม่เคยตกระกำลำบาก เธอจึงค่อนข้างบอบบางและเอาแต่ใจ มีนิสัยเสียเล็กๆ น้อยๆ ใครไม่ชอบแนวนี้โปรดพิจารณา!

คุณหนูใหญ่ผู้บอบบางขี้อ้อน VS ไอ้หนุ่มชนบทจอมโหดแต่พูดน้อย