(จบแล้ว) ยุค 80: จากสองมือเปล่าสู่มหาเศรษฐี

ทะลุมิติมายุค 80 ทั้งที นึกว่าจะมีระบบเทพ ปรุงยาได้ หรือเปิดมิติช่องว่างเหมือนคนอื่นเขา... ที่ไหนได้! ลืมตาขึ้นมาอีกที ฉันกลับกลายเป็นเด็กสาววัยสิบห้าในหมู่บ้านชนบทอันห่างไกล อาหารสามมื้อมีแต่หัวมันต้มจนลมหายใจเป็นกลิ่นมันเทศ ส้วมก็เป็นแค่หลุมกับแผ่นไม้กระดานโยกเยกที่มีหนอนดิ้นยั่วเยี้ย! นี่มันฝันร้ายชัด ๆ!

ปัญหาเรื่องส้วมยังพอทน แต่ปัญหาเรื่องอนาคตนี่สิเรื่องใหญ่! แม่บอกว่าบ้านเราจน ต้องส่งน้องชายเรียนก่อน ส่วนฉันต้องลาออกจากโรงเรียน... หืม? ค่าเทอมปีละ 8 หยวนเนี่ยนะจะมาขัดขวางอนาคตว่าที่นิสิตมหาวิทยาลัยอย่างฉัน? ไม่มีทาง! ฉันเลยประกาศลั่นบ้าน "หนูจะหาค่าเทอมเอง ไม่ขอเงินบ้านสักหยวนเดียว!"

ปากเก่งไปงั้นแหละ... เพราะพอเอาเข้าจริง สวรรค์ไม่ได้แถม 'สูตรโกง' มาให้ฉันเลยสักอย่าง! จะทำธุรกิจค้าขายในยุคนี้เหรอ? ถนนก็ไม่มี ข้าวของก็ไม่มีใครซื้อ เพราะชาวบ้านทำเองเป็นหมด จะไปจับปลาในสระขาย? นั่นมันขโมยของคอมมูนชัด ๆ!

ในเมื่อหนทางปกติมันตัน แล้วคนยุคใหม่อย่างฉันจะยอมแพ้เหรอ? ตอบเลยว่า... ไม่! ถ้าไม่มีเงินซื้อสมุดปากกา ก็ต้องเริ่มจากสิ่งที่มีอยู่ใต้ฝ่าเท้านี่แหละ! ไฟฉายหนึ่งกระบอก คีมคีบถ่านหนึ่งอัน แล้วเดินลุยความมืดออกไปจับ... ตะขาบกับงูพิษตอนกลางคืน!

ใช่แล้ว ฟังไม่ผิดหรอก! สาวทันสมัยที่แค่เห็นรูปงูก็ขวัญผวาอย่างฉัน ต้องมากัดฟันจับตะขาบยั้วเยี้ยใส่ถังกลางดึก เพื่อแลกกับเศษเงินไม่กี่เฟื้อง... แล้วยัยเด็กใจเด็ดคนนี้จะรอดชีวิตจนกลายเป็นมหาเศรษฐีได้ยังไง? ลองเข้ามาดูสิ แล้วจะรู้ว่าสองมือเปล่าก็สร้างตำนานได้!